Khalkha in een zin

In september 1755 was Amursana in het gebied van de Khalkha's en beraamde met ontevreden prinsen van de Khalkha-adel een gezamenlijke opstand tegen Qianlong.

Het is ook in die tijd dat voor het eerst de naam Khalkha gebruikt werd in de term De Dertien Khalkha s van het Hoge Noorden.

In augustus 1756 schreef de leider van de opstandige Khalkha-prinsen, Chingunjav, een brief aan de keizer waarin hij formeel de nieuwe onafhankelijkheid van de Khalkha-Mongolen proclameerde.

Bij de Khalkha's werden echter Mongoolse prinsen als vendel-prins aan het hoofd van een dergelijke territoriale eenheid geplaatst en verantwoordelijk gehouden voor bijvoorbeeld de afdracht van belasting van het hele gebied.

Deze ambitie en verder een scherpe persoonlijke tegenstelling tussen Zanabazar en Galdan werd onderdeel van een serie conflicten die uiteindelijk noodlottig voor de Khalkha-Mongolen werden.

Er was duidelijk sprake van toenemende armoede onder de Khalkha's.

Hij viel hun gebied binnen en richtte in 1687 en 1688 een slachting onder de Khalkha's aan.

Als een soort concessie beloofde de keizer dat voortaan geen Khalkha-troepen meer ingezet zouden worden in militaire campagnes.

Bij de Khalkha's werden echter Mongoolse prinsen als banner-prins aan het hoofd van een dergelijke territoriale eenheid geplaatst en verantwoordelijk gehouden voor bijvoorbeeld de afdracht van belasting van het hele gebied.

De Khalkha's werden bijvoorbeeld verplicht honderdduizenden paarden en kamelen te leveren voor deze oorlogen.

De onvermijdelijke keus werd uiteindelijk de Khalkha-Mongolen opgedrongen.

Een groot deel van de aristocratie van de Khalkha's werd ondergebracht in een systeem van ranking dat zijn equivalent had in dat van de Mantsjoe-aristocratie.

Een tweede aspect met toenemende armoede onder de Khalkha's betrof de positie van Chinese handelaren.

Gedurende deze periode waren veel Boerjaten naar het zuiden gevlucht en hadden getracht zich onder de bescherming te plaatsen van de Khans van de Khalkha-Mongolen.

Het verlies van onafhankelijkheid Kangxi Er bleven echter tegenstellingen tussen de stammen van Khalkha-Mongolen onderling en tegenstellingen tussen hen en de Dzjoengaren die verder naar het westen woonden.

Hij bouwde tijdens zijn zeker voor die tijd lange leven van 88 jaar een meer dan immens prestige op onder de Khalkha-Mongolen.

In 1639 werd hij tijdens een grote bijeenkomst van alle Khan's van de Khalkha's erkend als de eerste grote autochtoon Mongoolse tulku (Mongools khubiligai).

Meer recent onderzoek heeft echter aangetoond, dat de echte drijvende kracht hiervoor de Jasaktu Khan van de Khalkha-Mongolen was.

Na de aanvallen van Galdan in 1688 en 1689 op de Khalkha's hadden die zich onder de bescherming van de Chinese keizer gesteld.

Na zijn dood was er bij de Khalkha-Mongolen weer enige verwachting, dat de volgende incarnatie van Mongoolse afkomst zou kunnen zijn.