Khatami in een zin

We vonden hem bij Yosik Khatami, de man die samenwerkt met de terroristen.

Als deel van onderhandelingen tussen het VK en Iran om terug diplomatieke relaties aan te gaan, zei de toenmalige leider Mohammed Khatami dat de Iraanse overheid Rushdie’s moord “niet zal ondersteunen, maar ook niet zal hinderen”.

De burgers gaven hervormers als president Mohammad Khatami een blanco cheque, met de opdracht: los het voor ons op.

Ook ex-president Mohammad Khatami uitte kritiek.

Ook is de ex-minister adviseur geweest van oud-president Mohammad Khatami (1997-2005).

Ayatollah Ahmad Khatami tijdens het vrijdaggebed.

Khatami is lid van een belangrijk orgaan van de clerus en een van de leiders van de islamistische beweging van Iran.

Sinds twee jaar mag Khatami's naam niet meer worden genoemd in de Iraanse media, vanwege zijn steun aan de liberale leiders van de Groene Beweging die sinds 2009 huisarrest hebben, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi.

Conservatieven, uitgedaagd door het electorale succes van Khatami, krijgen les in islamitische democratie, en «hervormen» zo momenteel het conservatieve gedachtegoed.

Daarnaast bevat het boek (Bulaaq; fl 36,36) portretten van onder meer de Iraanse president Khatami en de Afghaanse Taliban-leider Mohammed Omar.

De massale steun voor Khatami is een kans voor de president om een zelfbewustere koers te varen dan tijdens de eerste termijn.

De openheid die Khatami hun in het vooruitzicht stelde, kan dat gemis ten langen leste opheffen.

De pas gekozen president Khatami zou enorme democratische veranderingen teweeg brengen.

Een van de speerpunten van Khatami's politiek is de dialogue among civilisations, een ambitieus programma ter overbrugging van religieuze en culturele kloven in het land.

Hardliners, die ongekozen organen zoals de rechterlijke macht domineren, dwarsbomen al jaren de plannen van president Mohammad Khatami voor sociale en politieke hervormingen.

Het alternatief is dat de militante conservatieven sjoemelen met de parlementsverkiezingen, waarna de studenten en andere militante hervormers zullen concluderen dat de geleidelijke koers van Khatami niet werkt.

Khatami is erin geslaagd, net als destijds Khomeini, op populistische wijze de meerderheid der Iraniërs achter zich te verzamelen.

Maar in 1997, na de komst Khatami, zijn drie boeken van me gepubliceerd.

Met de verkiezing van de onbekende, «linkse» Mohammed Khatami tot president in mei 1997 kondigde zich een ware Iraanse «lente» aan.

Ook tijdens het presidentschap van Mohammed Khatami (1997-2005) waren er vijandelijkheden tegenover Israël, maar geen militaire dreiging.