Kiesdrempels

Al bij al zijn de kiesdrempels laag en kunnen partijen relatief makkelijk over één van de drempels heen.

Als het aan Kaag en Ollogren had gelegen dan hadden we nu ook kiesdrempels gehad zodat VVD66 nog langer aan de macht kon blijven.

Die viespeuken beginnen altijd over kiesdrempels als hun eigen partij er goed voor staat in de peilingen.

Dit realiseerde ik me toen ik gisteravond zat te grofrekenen wat de EP-kiesdrempels zouden zijn bij de verschillende opkomsten.

Eens met het laatste, kiesdrempels zorgen dat er helemaal 0 oppositie bestaat, zie Omtzigt.

De politici zijn hun eigen kiesdrempels, of ze er nou voor zijn of tegen.

Heel de NPO en alle kranten van die twee obscure Belgische miljardairs gaan kiesdrempels promoten.

CDA zal nu wel voor kiesdrempels zijn.

Wat als er geen kiesdrempels en kiesdelers worden gehanteerd en alleen de 150 kandidaten met het hoogst aantal stemmen in de Tweede Kamer zouden zitten?

Dat iedereen maar een partij kan oprichten en bij de huidige lage kiesdrempels mee kan dingen naar het lonkende pluche, lijkt zeer democratisch.

Zo zijn er telkens twee feitelijke kiesdrempels: onder een bepaald percentage kun je nooit een zetel halen, boven een ander percentage ben je zeker één zetel te halen, ertussenin hangt het af van de uitslag voor de andere partijen.

Al was het maar omdat die terugkerende pleidooien voor kiesdrempels niet onschuldig zijn.

Geen kiesdrempels, etc. Klopt dat?

Daarnaast zijn kiesdrempels ook niet zaligmakend.

Ik ben tegen kiesdrempels.

Kiesdrempels helpen de gevestigde partijen steviger in het zadel en maken mogelijke verandering nog moeilijker.

Kiesdrempels komen in veel landen voor die een stelsel van evenredige vertegenwoordigen hanteren, maar de hoogte van het obstakel verschilt nogal aanzienlijk.