Kinderdoop

De kinderdoop is dan het opdragen van een baby door de ouders aan God, aan de Liefde.

Jansen schijnt geen voorstander te zijn van kinderdoop maar van de (volwassen) ‘geloofsdoop’.

Die opgewekte woorden staan, mind you, in het Doopformulier (kinderdoop) dat in protestantse kerken werd of nog wordt gebruikt.

Daarom mocht er noch aan de kinderdoop, noch aan de volwassenendoop absolute waarde worden toegekend.

Daarom zag Pelagius geen zin in de kinderdoop.

Zij zijn gewoonlijk allen gedoopt, men kent de kinderdoop.

Of je nou de kinderdoop of de volwassendoop aanhangt, het gaat om het onderdompelen in een werkelijkheid die anders is, niet van jou.

De kinderdoop van de traditionele kerken is in pinkstergemeenten onvoldoende om echt te kunnen meedoen; daar is de beslissing van een volwassene om te worden gedoopt een belangrijk inhoudelijk en formeel punt.

In diverse geloofsgemeenschappen onder het verzamelbegrip: evangelisch zijn mensen voor wie hun kinderdoop ‘voldoende’ is.

Maar daar wilde de organisatie –tegenstander van de kinderdoop– niet van horen.

Terwille van de traditie en oecumene durft men niet de stap te nemen om met de kinderdoop te stoppen.

Voor evangelische groepen zijn de formulieren ook niet zo acceptabel, met name omdat de kinderdoop wordt afgewezen.

Als gereformeerde gelovige kwam hij door contacten met baptisten uit Welsrijp tot inzicht dat de bijbel geen kinderdoop kent, maar de doop door onderdompeling op belijdenis.

Avonden gingen bijvoorbeeld over de waarde van de belijdenisgeschriften, het huwelijk, engelen, de kinderdoop, reizen naar Nepal en dia’s van predikanten die de zendings-reizen van Paulus maakten, somt Mook er enkele op.

Daar meldde zich een vierkante oppositie tegen die vorm van presentie van de kinderdoop, die de tot bekering gekomen gelovige een actieve rol toedichtte.

Dat relativeert de discussie over kinderdoop en volwassendoop.

Erkenning van de kinderdoop betekent een breuk met de overtuiging dat de doop dient te volgen op een keus tot persoonlijk geloof in Jezus.

Hij had er erg moeite mee, ervoer het als ‘overdopen’ waarbij de kinderdoop van vroeger weggepoetst werd.

Kinderdoop was destijds niet gangbaar; wel dat volwassenen zich aanmeldden bij de kerk om te worden ingeleid in het christelijk geloof.

Maar er kan niet worden gezegd ‘dat de kerk niet bijbels is, omdat er de kinderdoop is’.