Kissinger

Kissinger, World Order, en Sadat Henry Kissinger, de Amerikaanse topdiplomaat en historicus, schreef in 2014 het boek World Order, waarin hij de geschiedenis van politieke orde over de continentale grenzen heen traceert.

Dat is natuurlijk niet erg geloofwaardig – alsof de VS vóór Kissinger nooit hun macht misbruikten in de ‘bananenrepublieken’ van Midden-Amerika, Hawaï of Cuba; alsof buitenlandse inmenging een laat-twintigste-eeuwse uitvinding was van H. Kissinger.

Aanvankelijk stond Kissinger in de schaduw van de president, aan wie de zogeheten Nixon-doctrine werd toegeschreven, hoewel het een idee was van Kissinger zelf.

China’s minister van Buitenlandse Zaken Qin Gang (57) was de grote afwezige tijdens de bezoeken van Kerry en Kissinger aan Beijing.

Dat klinkt mooi, maar de politieke leiding in Beijing probeert Kissinger vooral in te zetten voor eigen politieke doeleinden.

De Amerikaanse oud-minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger adviseerde Oekraïne afgelopen voorjaar eieren voor zijn geld te kiezen en het hoofd te buigen voor Rusland.

De Chinese president Xi Jinping deelt zijn condoleances via het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken en noemt Kissinger een „dierbare oude vriend” die zal worden herinnerd „vanwege zijn oprechte toewijding aan de betrekkingen tussen China en de VS”.

Eerder had de 99-jarige Kissinger de Oekraïense gooi naar het lidmaatschap van de militaire alliantie nog “onverstandig” genoemd.

Henry Kissinger, Amerikaans topdiplomaat en controversieel winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, is woensdag op 100-jarige leeftijd overleden.

Het denken over machtsevenwicht is terug, ziet Henry Kissinger, bijna 100, is weer relevant.

Ik hoopte eigenlijk op het presidentschap van Henry Kissinger, die is met z'n 100 jaar nog steeds niet stuk te krijgen, en doet qua politieke invloed zich nog steeds gelden.

In de eerste helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw leek het of de Verenigde Staten werden geregeerd door Henry Kissinger.

In de raad van bestuur zetelden allerlei slimme mensen, onder wie voormalige generaals en regeringsleden, zoals Henry Kissinger.

In zijn laatste jaren werden de reizen van Kissinger beperkt door pogingen van andere landen om hem te arresteren of te ondervragen over het Amerikaanse buitenlandse beleid uit het verleden.

Joost Niemoller een realist noemen is wel een beetje een belediging v mensen als Kissinger of Mearsheimer.

Kissinger gebruikte daarbij de toegenomen spanning, inclusief grensincidenten, tussen de Sovjet-Unie en China.

Kissinger probeerde de relatie tussen de Verenigde Staten en China te verbeteren om een Derde Wereldoorlog te voorkomen.

Kissinger tijdens een toespraak in Moskou, juni 2008.

Kissinger was al een tijd van het voorplan verdwenen: wie was de man ook alweer?

Kissinger was ook betrokken bij het Watergate-schandaal en werd ondervraagd als mogelijke medeplichtige in het afluistersysteem, maar kwam er ongehavenduit.