Kitáb in een zin

De qiblih werd door de Báb oorspronkelijk vereenzelvigd met "Degene Dien God zal openbaren", De Kitáb-i-Aqdas: Het Heiligste Boek, p. 93 een messiaanse figuur voorspeld door de Báb.

De andere bahá'í wetten van erfrecht in de Kitáb-i-Aqdas zijn alleen van toepassing wanneer een individu overlijdt zonder een testament na te laten.

De andere bahá'í-wetten van erfrecht in de Kitáb-i-Aqdas zijn alleen van toepassing wanneer een individu overlijdt zonder een testament na te laten.

De boetes en/of straffen beschreven in de Kitáb-i-Aqdas voor de onderstaande verboden zijn bedoeld voor een toekomstige staat van samenleving en deze zaken worden momenteel gedekt door het burgerlijk recht van elk land.

De Kitáb-i-Íqán of Iqan (Arabisch: الكتاب الإيقان Perzisch: كتاب ايقان, "Het Boek van Zekerheid") is een van de vele boeken die door de volgelingen van het bahá'í-geloof als heilig worden gezien.

Erfenis In de Kitáb-i-Aqdas staat dat alle bahá'ís een testament moeten schrijven.

In twee afzonderlijke tafelen bekend als Suriy-i-Hajj, heeft hij specifieke riten voorgeschreven voor elk van deze plaatsen (het gebod over het scheren van het hoofd voor de pelgrimsreis werd in de Kitáb-i-Aqdas afgeschaft).

Transmutatie van elementen In 1873 schreef Bahá'u'lláh in de Kitáb-i-Aqdas over de tekenen voor de komst van de volwassenwording van het menselijk ras.

Bahá'u'lláh, die als de vervulling van deze profetie wordt gezien, bevestigt in de Kitáb-i-Aqdas de verklaring van de Báb en bepaalde verder zijn laatste rustplaats als de qiblih.

Bestuur De oorsprong van het Bahá'í-bestuursstelsel ligt in de Kitáb-i-Aqdas van Bahá'u'lláh en het Testament van 'Abdu'l-Bahá.

De Kitáb-i-Aqdas bespreekt ook de totstandbrenging van Bahá'í bestuurlijke instellingen, religieuze praktijken, wetten van persoonlijke status, strafrecht, sociale principes en profetieën.