Kladistische

Cooper noch Bakker hebben ooit een kladistische definitie gegeven van hun concepten.

De beschrijving van A. altai uit 2009 ging gepaard met een kladistische analyse die Alioramus basaal in de Tyrannosaurinae gaf.

De verschillende kladistische analyses zijn echter niet met elkaar in overeenstemming.

Vanaf de jaren negentig is gepoogd door middel van exacte kladistische analyses vast te stellen welke plaats Eudimorhodon dan wel in de fylogenetische stamboom had.

In 2007 voerde Philip Senter een kladistische analyse uit waarin hij de holotypen van Chirostenotes en Caenagnathus apart codeerde — en dus de fossiele gegeven die erop duiden dat ze tot eenzelfde soort dier behoorden even buiten beschouwing liet.

Al gauw echter toonden kladistische analyses aan dat het kennelijk ging om een geval van parallelle evolutie: de andere delen van het skelet, vooral het bekken, wezen niet op een zeer nauwe verwantschap met de vogels.

Een goede kladistische analyse ontbreekt nog.

Een kladistische definitie van de naam is nooit gegeven.

Al spoedig toonden kladistische analyses aan dat de soort daarin meestal niet als zustertaxon van typesoort E. ranzii uitviel, zodat het geslacht Eudimorphodon parafyletisch of polyfyletisch werd.

De paleontoloog Alexander Kellner merkte in het begin van de twintigste eeuw dat in zijn kladistische analyses een paar Aziatische soorten binnen de Anurognathidae steeds als een ingesloten klade uitvielen.

De positie van Acrotholus volgens een exacte kladistische analyse die de beschrijvers uitvoerden, toont het volgende kladogram.

Deze positie en het feit dat het skelet, gevonden in Zuid-Afrika en beschreven door Broom in 1913, vrij goed bekend is, maakt dat Euparkeria veel gebruikt wordt als externe referentiegroep voor de Archosauria bij kladistische analyses.

Dit laatste exemplaar bleek namelijk bij het uitvoeren van een kladistische analyse buiten de tyrannosauriden te vallen doordat de juveniele kenmerken, die lijken op die van de voorouders, een te basale positie in de stamboom veroorzaakten.

Een adequate kladistische analyse ontbreekt nog.

Een klade Turiasauria is in 2006 benoemd door Royo-Torres toen het door een kladistische analyse bleek dat Turiasaurus met Galveosaurus en Losillasaurus een monofyletische afstammingsgroep vormen.

Een kladistische analyse door de beschrijvers had als uitkomst dat Liaoningosaurus een basale positie in de Nodosauridae innam.

Een kladistische analyse leverde echter, zij het zwak ondersteund, toch zo'n positie op, basaal in de Pteranodontoidea, boven Istiodactylus en onder een kam met meer afgeleide vormen.

Een nieuwe kladistische analyse, waarin de extra informatie ingevoerd werd, had als uitkomst dat Anchiornis toch geen basale aviaal was maar een basaal lid van de Troodontidae.

Een tweede probleem was dat de kladistische analyse nog helemaal niet was uitgevoerd.

Er zijn tot nu toe twee kladistische analyses geweest die Yangchuanosaurus omvatten.