Klauwkikker

Naast de klauwkikker wordt ook de Nigeriaanse klauwkikker (Xenopus tropicalis) veel gebruikt.

Voor hun onderzoek amputeerden wetenschappers van Harvard en van Tufts University een poot van een Afrikaanse klauwkikker, een soort die zelf niet op natuurlijke wijze ledematen kan regenereren.

De kikkervisjes worden buitgemaakt door een breed scala aan predatoren en zelfs waterinsecten eten de larven van de klauwkikker.

De klauwkikker eet de oude huid in de regel op, wat ook veel andere kikkers doen.

De klauwkikker heeft een afgeplat, peer-vormig lichaam.

De nagels worden waarschijnlijk ook gebruikt ter verdediging, als een klauwkikker wordt opgepakt kan deze de huid beschadigen.

In snelstromend water komt de klauwkikker niet voor.

In verschillende landen verspreid over de wereld is de klauwkikker ook wel aangetroffen, maar dit betreft plaatselijk ontsnapte dieren.

Om verschillende redenen is de klauwkikker terechtgekomen in andere werelddelen en wordt soms als een plaag gezien.

Uit de huid van de klauwkikker zijn diverse stoffen gewonnen die getest worden als medicijn.

De wetenschappers baseren zich op experimenten met eitjes van een klauwkikker.

De klauwkikker heeft een voorkeur voor stilstaande wateren met een modderige bodem.

De klauwkikker heeft op iedere flank een rij witte "stikseldraadjes".

De klauwkikker is daarnaast ook bekend om een geheel andere reden: het is waarschijnlijk de vector van de beruchte schimmel Batrachochytrium dendrobatidis, die wereldwijd kikkers en padden bedreigt.

De klauwkikker is eveneens een bekende soort die onder andere werd gebruikt als zwangerschapstest voor mensen in vroeger tijden.

Bij de klauwkikker is ook sterke drang tot kannibalisme bekend, zowel kleinere soortgenoten als de eigen eieren en larven worden regelmatig gegeten.

Daarnaast wordt ook de naam Afrikaanse klauwkikker wel gebruikt.

De klauwkikker leeft in vaak door microben vervuilde omgevingen en de huid maakt verbindingen aan die pathogenen weren.

Een expert op het gebied van het gedrag van de klauwkikker in het wild is Elizabeth Deuchar.

In de zomer drogen in delen van het verspreidingsgebied de poelen op en begraaft de klauwkikker zich in de modder.