Klemden

Zij klemden zichzelf vast tegen het raam, zongen liederen en weigerden te vertrekken na aandringen van de kamerbodes.

Zij had willen gillen: ‘Je liegt, je liegt, je liegt!’, maar zijn gezicht was zoo vlak bij het hare en zijn handen klemden zoo gemeen om haar armen, dat zij niets kon doen dan hem leeg aanstaren.