Klencke

Door vererving kwam De Klencke in 1687 in het bezit van leden van de familie Van Dongen.

Een gedeelte van het kasteel is privé bewoond, door nazaten van de ridderlijke heren Klencke, er zijn echter ook een aantal vertrekken, waaronder de Rode Zaal, museaal als stijlkamers ingericht.

Het beeld, waarvan de maker vooralsnog onbekend is, is verwerkt in de toegang tot een opleidingscomplex aan De Klencke.

Het COA wil in De Klencke vijf jaar lang asielzoekers opvangen, met een optie tot verlenging van nog eens vijf jaar.

BBC 2014 wil het college vragen om het COA te adviseren af te zien van de plannen bij de Klencke.

PAC wil ook duidelijkheid van de gemeente over de argumenten van het COA voor de keuze voor De Klencke in Oosterhesselen.

Het college van B en W heeft het COA laten weten maximaal 400 vluchtelingen te willen opvangen op het voormalige conferentieoord De Klencke.

Meteen nadat Ten Hoor met nadenken over De Klencke begon stuitte hij op de Hesseler' architect Willem Anninga, die hem wees op een structuurvisie uit 2005.

Ged. rietged. woonboerderij met gr. schuur, grenzend aan Havezathe de Klencke.

Hij gaf samen met Johannes Klencke colleges in alle takken van de filosofie.

In 1712 werd hij als bezitter van de havezate De Klencke in Oosterhesselen toegelaten tot de Ridderschap van Drenthe.

In 1983 verhuisde hij naar Oosterhesselen in Drenthe waar hij zijn De Klencke Pers begon.

Van Klencke nam daarop het aandeel van zijn zwager over, maar is nooit schadeloos gesteld.

De naar Batavia gevluchte professor Johannes Klencke beschreef hij als onnozel en geschift.

Klencke zou voor 23 mei (of 2 juni volgens de Gregoriaanse kalender) de atlas aan Karel II kunnen hebben aangeboden, want op die dag vertrok de koning vanaf Schevingen.