Kluun

Dat werd tegengesproken door een leerling die zei dat hij De kleine blonde dood had gelezen en Kluun, en hij vond Kluun veel beter, want emotioneler.

Op een heel andere manier geldt dat laatste ook voor Kluun (Ray Kluun voor buitenlanders).

Een jaar of tien geleden wilde ik, toen nog als literair redacteur, het nieuws naar buiten brengen dat ‘volksschrijver’ Kluun een moderne interpretatie van een literaire klassieker op de markt zou brengen.

Tot haar renpaardjes behoren onder anderen Kluun, Aaf Brandt Corstius, Tommy Wieringa, Ronald Giphart, Peter Buwalda, Susan Smit, Ingmar Heytze en James Worthy.

Kluun introduceerde in 2003 in Komt een vrouw bij de dokter de horecavariant van plork, namelijk plorc.

Kluun volgde in 2017 een coachopleiding bij De Jong en noemt haar daarom liefkozend zijn ’juf’.

Nou Kluun, flikker maar op, want er komt een dikke vette roman van Frans.

Twee jaar later is Kluun nog altijd onder de indruk van ’de intelligentie, humor, schoonheid en liefde’ van Anne.

Wellicht heeft Kluun een broddelwerk ter vergelijk?

Als je dat lukt ben je dan een arnon grunberg, of een kluun?

Is toch zeker wel Kluun?

Maar wat vindt Kluun er van?

Dat is ook helemaal niet erg, de wereld heeft vervelende kerels nodig om te zien dat er ook leuke kerels zijn, maar Kluun is een vervelende kerel die van zichzelf denkt dat hij een leuke kerel is en dat zijn de ergste.

Die metaforen van Kluun en Worthy zijn inderdaad vreselijk.

Die rare strapatsen van Kluun laten we maar buiten beschouwing, want dat maakt hem alleen maar vervelender.

Het kwam voor velen onverwacht, maar als je de nieuwe Linda mag geloven, had schrijfster Saskia Noort de breuk met Kluun zelf ook niet kunnen voorspellen.

Kluun is namelijk wél een vervelende kerel.

Kort voor Kluun zelf debuteerde met ‘Komt een vrouw bij de dokter’, vroeg hij Jan Wolkers of die zijn roman wilde lezen.

Nondeju, een dergelijke belangenverstrengeling zag je vroeger nog niet eens in de Sovjet-Unie bij de fameuze, de macht likkende corrupte Schrijversbond waar echte grote schrijvers zoals Boelgakov en ik, Kluun, vanzelfsprekend non grata waren.

Zou het Kluun zijn geweest?