Kneppelhout in een zin

Als Kneppelhout op 8 november 1885 sterft, loopt heel Oosterbeek uit om zijn kist naar het station te begeleiden, van waaruit hij naar Leiden wordt gebracht om te worden bijgezet in het familiegraf.

Er wordt gefluisterd dat Kneppelhout een homoseksuele relatie heeft met Jan De Graan, en daardoor lijdt hij flinke reputatieschade, maar zijn Ursula blijft hem trouw.

Foto’s uit haar archief worden gebruikt ter ondersteuning van een voorgelezen fragment uit het vorig jaar gepubliceerde boek ‘Johannes Kneppelhout – Het leven van een oorlogsburgemeester, gijzelaar en vader’.

Zijn portret hangt prominent boven de schouw in ; Johannes, kortweg Jan Kneppelhout.

Kneppelhout is in Leiden twee keer vernoemd, want er is daar ook een Kneppelhoutstraat.

Ook in Kneppelhout wordt het niet genoemd.

Hij was jarenlang advocaat en vertrok pas bij Kneppelhout en Korthals toen hij minister werd.

Wat niet wil zeggen dat elke willekeurige moet zelf achter huursubsidie aan'Studenten zullen zelf in actie moeten komen om te voorkomen dat ze huursubsidie mislopen, zegt Gert Jan de Jager van Kneppelhout en Korthals.

De rechtszaak is aangespannen door Kneppelhout & Korthals advocaten voor 12 gedupeerden.

De schrijvers Busken Huet, J. Kneppelhout en Carel Vosmaer deden daar in de negentiende eeuw inspiratie op, evenals schilders als Hendrik Voogd, Cornelis Apostool, Abraham Teerlink en anderen.

Hij kwam rond 1850 vanuit Langbroek naar Oosterbeek, was koetsier op de Hemelsche Berg bij Jan van Kneppelhout.

In april 1941 werd burgemeester J.W. Kneppelhout door de Duitsers afgezet als burgemeester.

Hij trouwde met Susanna Elisabeth Bartha Hermina Kneppelhout (1860-1938).

Hij was bevriend met Johannes Kneppelhout ('Klikspaan'), Bernard Gewin ('Vlerk') en J.P. Hasebroek ('Jonathan') met wie hij samen met andere studenten een letterkundige club vormde.

In 1867 liet Kees Kneppelhout aan de westzijde van het kasteel een vierkante toren bouwen (met een voor die tijd moderne badkamer en waterhuishouding) en vanaf 1870 bewoonde hij Sterkenburg met zijn gezin en personeel permanent.

Met haar man Kneppelhout kreeg ze twee kinderen.

Aanvankelijk was Sterkenburg voor de familie Kneppelhout voornamelijk een buitenplaats: in de wintermaanden woonde de familie te Leiden, gedurende de zomermaanden vertoefden zij op het door hen zo gekoesterde landgoed.

Hij gelastte Kneppelhout in 1943 Winterswijk te verlaten.

Kneppelhout schreef een boek over Jan de Graan genaamd "Een beroemde knaap.

Tien jaar later werd door de Oosterbeekse bevolking op het landgoed de gedenkzuil Kneppelhout-van Braam geplaatst.