Knoets

Bij zijn vertrek uit Noorwegen benoemt Knoet zijn vrouw Ælfgifu en zoon Svein als regenten die echter al verdreven worden door de Noren voor Knoets overlijden in 1035 in Dorset (Zuid-Engeland).

Het feit dat Ulf had ingebonden en ook aan Knoets kant aan de strijd had deelgenomen, kon Knoet echter niet vermurven hem te vergeven.

Maar aangezien Adam de enige bron is die de identiteit van Knoets moeder aan de moeder van Olof Skötkonung koppelt, wordt deze passage vaak als een fout van Adam gezien.

Ook komt een uit ‘Knoets Bos’ afkomstige aan het woord.

De exacte identiteit van Knoets moeder is niet met zekerheid bekend.

Knoets grootvader stierf toen hij twee jaar oud was.

Knoets zoon Holmger Knutsson probeerde samen met het huis Folkung in 1247 de troon te veroveren, maar werd verslagen door Birger Jarl en onthoofd.

Knýtlinga saga (De Saga van Knoets Afstammelingen) is een in 1250 geschreven IJslandse koningssaga, die gaat over de koningen die in Denemarken regeerden sinds het begin van 10e eeuw.

Omdat dit huwelijk kinderloos bleef werd Knoets broer Waldemar de nieuwe koning.

Verovering van Engeland Deze runesteen is in gedachtenis aan een Viking met de naam Alli, die claimt Knoets uitbetaling in Engeland verkregen te hebben.

De vloedgolf zou grote schade hebben toegebracht aan Knoets vloot maar die had nog steeds de overmacht en wist de slag te winnen.

Edmund wist Knoets troepen van Londen te verdrijven maar werd op 18 oktober vernietigend verslagen in de slag bij Ashingdon.

Om de banden met Knoets bondgenoot Waldemar I van Denemarken te versterken werd Sophia met hem verloofd in 1154.