Koenigs in een zin

Enkele jaren na de oorlog hebben erfgenamen van Koenigs onderzocht of zij aanspraak konden maken op de aan Posse verkochte kunstwerken.

In 2016 startten de erfgenamen van Koenigs een rechtszaak om de tekeningen terug te krijgen.

De rechter heeft een claim van nazaten van verzamelaar Franz W. Koenigs over het eigendom van zeshonderd waardevolle tekeningen van oude meesters bij Boijmans Van Beuningen afgewezen.

De kostbare collectie, die onder meer tekeningen van Titiaan, Tintoretto, Holbein en Dürer omvat, was ooit eigendom van de Haarlemse bankier Franz Koenigs, maar werd tijdens de oorlog door de Duitsers aangekocht voor een museum voor Hitler.

En ook de Koenigs-claim verkeerde in een impasse.

Grote indruk maakte haar familieroman Koenigs Kinder uit 2002.

Toen de bank besloot de collectie-Koenigs te verkopen, kwam Rotterdams ondernemer Daniël George van Beuningen in beeld.

Alles van waarde werd meegenomen, ook de kunstschatten die de Duitsers hadden geroofd uit andere landen of opgekocht met hun waardeloze Reichsmarken, zoals de befaamde collectie van de Haarlemse kunstverzamelaar Franz Koenigs.

Die kwamen in de negentiende eeuw in bezit van koning Willem II, en daarna van Franz Koenigs (1881-1941).

Ze is geen ster, ze is een actrice, en godzijdank geen popidool dat tien interviews per dag geeft Kans op terugkeer Koenigs -collectie wordt steeds kleiner De kans dat ze ooit weer in Nederland zullen hangen, wordt steeds kleiner.

Deze verzameling tekeningen van oude meesters, aangelegd door de Duits-Nederlandse koopman Franz Koenigs, was tijdens de Tweede Wereldoorlog in Rusland beland.

Koenigs bood zijn verzameling tekeningen en later ook de schilderijen aan als onderpand.

Kunstenaars zijn onder ditzelfde thema uitgenodigd, met o.a. Loek Bos, Mischa van Pinxteren, Ellen van Toor en Anna Koenigs.

Beets verkocht de tekening hetzelfde jaar aan de kunstverzamelaar Franz Koenigs in Haarlem, die hem van 1935 tot 1940 in bruikleen gaf aan het toenmalige Museum Boijmans.

Op 2 november 2006 behandelde de Nederlandse Raad van State het protest van Christine Koenigs tegen de afwijzing van de claim.

Conybeare vond dat Koenigs naam prioriteit had boven Proteosaurus.

Herkomst Het werk werd voor het eerst gesignaleerd in 1934 door Max Friedländer in de verzameling van Franz Koenigs in Haarlem.

Koenigs werd directeur van dit succesvolle bedrijf en in 1922 vestigde hij zich met zijn gezin in Nederland.

Op 9 februari 1939 verkreeg Koenigs en zijn familie de Nederlandse nationaliteit.