Koepelgewelf

Pantheon met zijn koepelgewelf Het koepelgewelf vindt zijn oorsprong bij de Romeinen.

Dat lag onder een koepelgewelf en voelde onprettig, als een doelwit, wat het ook bleek te zijn.

Het koepelgewelf heeft een hoogte van 42,4 meter.

Hier is het koepelgewelf in een soort beton uitgevoerd, dat gestort werd op een houten, later te verwijderen, gewelfvorm.

De toren stamt uit de 14e eeuw met een koepelgewelf over de benedenverdieping.

De tempel heeft een cilindrische wandvan waar af een koepelgewelf is opgetrokken.

Het koepelgewelf van steen dat het dak vormt is zo doordrongen van vocht, dat het eerst moet drogen voor de restauratie kan plaatsvinden.

Het monumentale trappenhuis met op het koepelgewelf erboven heeft de grootste fresco ter wereld.

Naast het tongewelf, waarbij deze drukking gelijkmatig over de gehele wand werkt, kent men ook het koepelgewelf en het kruisgewelf, waarvan gewicht en horizontale werking naar de vier hoekpunten worden afgeleid.

In de eerste helft van de 13e eeuw werd het kerkje naar het westen toe met één bakstenen travee verlengd en tevens kwam er een vlakopgaande toren met een koepelgewelf over de benedenruimte.

De kelder, die een aantal jaren geleden is gerestaureerd, heeft een koepelgewelf van ongeveer zes meter.

Het koepelgewelf bestaat uit een twaalfpuntig stermotief.

Het priesterkoor is klaverbladvormig met koepelgewelf.

De toren heeft drie boven elkaar gelegen zalen waarvan de eerste twee een koepelgewelf hebben.

Het interieur wordt gedekt door een rond gewelf en daarna een koepelgewelf.

Het schip is overdekt met een romanogotisch koepelgewelf en in elke travee komen acht ribben samen in een ring.

In de hoeken van de benedenruimte laten muralen en pendentiefs de restanten van een koepelgewelf zien.