Koinè

Hij schreef ontzaglijk veel hymnen in de volkstaal van het koinè-Grieks.

Zelfs de Romeinse veroveraars spraken onder elkaar bij voorkeur koinè-Grieks, om hun culturele bagage te etaleren, en ook de boeken van het Nieuwe Testament werden in deze taal geschreven en verspreid.

Het antwoord luidde: in hoofdzaak in het koinè-Grieks, het gangbare Grieks.

Over het koinè-Grieks is men de laatste eeuw veel aan de weet gekomen.

De naam is een vertaling uit het Latijn van Novum Testamentum, wat een vertaling is uit het Koinè-Grieks van Ἡ Καινὴ Διαθήκη (Hē Kainḕ Diathḗkē), hetgeen "Het Nieuwe Verbond of "Het Nieuwe Testament" betekent.

Deze laatste meende dat de brief door Lucas uit het Hebreeuws in het Koinè zou zijn vertaald.

Hij beschouwde de woordenschat van de schrijvers van het Nieuwe Testament als " koinè ", de veelgebruikte versie van het Attische Grieks zoals die als lingua franca gebruikt werd in de Hellenistische wereld van die tijd.

Nadat het Koinè -Grieks in de 2e eeuw door het Neo-Attisch was verdrongen, werden "atticistische" lexica aangelegd, waardoor men opnieuw "correct" kon leren schrijven.

Ook leerden de bewoners van bezette gebieden dit Koinè, waardoor het de status van "wereldtaal" kreeg.

Het Koinè Grieks was er de lingua franca.