Kollewijn

Desondanks stonden de academici uit Zuidelijk Afrika niet direct afwijzend tegenover het voorstel van Kollewijn.

En de regel was zelfs in Kollewijn’s tijd al een oud besje: hij wordt ook al in de besproken in grammaticale werken.

De hervormers pleitten in navolging van de schrijver Roeland Kollewijn voor af schaffing van de naamvallen en ge slachts aan dui dingen, en voor sterke vereenvoudiging van de spelling.

Toch is het niet alleen interessant voor gespecialiseerde neerlandici of mensen die meer willen weten over in vergetelheid verzonken grootheden als Siegenbeek, Kollewijn of Jan te Winkel.

Geciteerd in R.A. Kollewijn, "De geschiedenis van de geslachten der zelfstandige naamwoorden in het Nederlands", in: Opstellen over spelling en verbuiging, Groningen 1916 3 :49.

In 1916 ging een Nederlandse commissie aan de slag om te kijken of er een compromis tussen de spelling-De Vries en Te Winkel en de spelling-Kollewijn gevonden kon worden.

In de spelling-Kollewijn is logies met ontbijt dubbelzinnig.

Academici uit Nederland en Vlaanderen bestreden dit voorstel met het argument dat het voorstel van Kollewijn de Nederlandse taal zou afbreken en te "volks" zou maken.

Dit voorstel omvatte een groot aantal regels voor een nieuwe spelling: de spelling-Kollewijn, ook wel Vereenvoudigde Nederlandse Spelling genoemd.

Emants is vicevoorzitter van de 'Vereniging tot vereenvoudiging van onze spelling', en schrijft de roman Een nagelaten bekentenis "ongeveer volgens Kollewijn ".

Zij was in die periode getrouwd (ze heette toen Dieuwke Aalbers-Kollewijn) en kreeg ten minste een kind.