Komsomol

Toen hij zijn scriptie wilde laten lezen door de andere leden van de communistische jongerenorganisatie Komsomol, stak zijn docent daar een stokje voor.

Tot eind jaren tachtig was hij werkzaam in de bouw en bekleedde functies in de communistische jongerenbeweging Komsomol en de Communistische Partij.

Stalins economische beleid slaat aan bij jonge leden van de partij verenigd in de Komsomol.

Op ongeveer 14 jaar stapte men over naar de Komsomol, waar men tot zijn 25ste tot 28ste lid bleef.

Vanaf toen kon de Komsomol zich richten op activiteiten zoals sport, educatie, gezellige dingen en sociale projecten.

Toen die smurf overleed werd BNN al snel de officieuze Komsomol voor de VARA om uiteindelijk dan toch maar samen te gaan.

Na de beschietingen van het Witte Huis in oktober 1993 verbood Jeltsin per decreet de Komsomol en alle andere communistische organisaties.

Het embleem is gebaseerd op het embleem van de vroegere Komsomol.

Dit maakte het makkelijker om de jeugd "op te voeden": men ging immers graag naar de Komsomol-bijeenkomsten toe.

Nadat het communisme in de Sovjet-Unie in elkaar was gestort, werd ook de Komsomol opgeheven.

Tot 1994 heette het station Komsomolska (" Komsomol ").

De Komsomol diende daardoor ook als een vergaarbak voor jonge talenten, en als een springplank voor de carrière.

Fadejev vergaarde in de Sovjet-Unie ook veel roem met De jonge garde ( 1946 ), gebaseerd op ware gebeurtenissen, wederom over een partizanengroep, ditmaal van jonge Komsomol -soldaten tijdens de Duitse bezetting van Rusland in 1942.

Hij werd secretaris-generaal van de lokale Komsomol en de regionale leider voor ideologie en propaganda.

In 1940 werd hij secretaris van Komsomol.

Nadat de Goelagindustrie rond de Dalstroj instortte door de dood van Stalin, kwamen leden van de Komsomol naar het gebied, gelokt door de hoge lonen, die 5 tot 6 maal het landelijk gemiddelde bedroegen.

Ook kwamen vele vrijwilligers van de Komsomol naar het gebied.

Op zeventienjarige leeftijd meldde Kosmodemjanskaja zich aan bij de secretaris van de Komsomol van Moskou en vroeg om ingedeeld te worden binnen een partizanengroep om de strijd aan te gaan tegen het Duitse leger.

Vervolgens werkte hij van 1981 tot 1983 als tweede secretaris van het Komsomol -districtsbestuur van het district Leninski van de stad Perm.