Kookpunten

Het kookpunt van propaan ligt op -42°C en het kookpunt van butaan net iets onder 0°C, beide bij atmosferische druk (binnen de gasfles liggen de kookpunten hoger omdat daar een hogere druk heerst).

Hoe dichter de kookpunten van de componenten in het mengsel bij elkaar liggen, des te meer platen er nodig zijn om de componenten te scheiden.

Hun kookpunten liggen dicht bijeen, vooral die van β- en γ-picoline, waardoor deze moeilijk te scheiden zijn.

Meer was niet nodig om de vergelijking te kunnen maken met eerdere kookpunten die onder verschillende luchtdrukomstandigheden met hetzelfde apparaat waren waargenomen.

De scheiding van alkanen verloopt meestal op basis van verschil in kookpunt ( destillatie ), maar de kookpunten zullen meestal dicht bij elkaar liggen, waardoor dat in de praktijk geen oplossing is.

Geen richtingsvoorkeur Metalen hebben vaak hoge kookpunten, sommige zoals wolfraam (5828K) zelfs bijzonder hoog, ook dit hangt samen met de sterke metaalbinding.

Zo zijn bijvoorbeeld de smelt- en kookpunten van parawaterstof ongeveer 0,1 K lager dan die van orthowaterstof (de zogenaamde normale verschijningsvorm).

De kookpunten van de twee isomeren zijn respectievelijk 60 °C voor het cis-isomeer en 48 °C voor het trans-isomeer.

De verklaring hiervoor is dat de kookpunten van een oplossing van verschillen (vloei)stoffen, naast factoren zoals de omgevingsdruk en chemische eigenschappen, afhankelijk zijn van de (molaire) samenstelling van de te scheiden componenten.