Koolstofatoom in een zin

Reacties vinden over het algemeen plaats op het bruggende koolstofatoom, maar ook het tussenliggende koolstofatoom reageert onder bepaalde omstandigheden.

In DNA en RNA vormt de fosfodiësterbinding een binding tussen het 3'-koolstofatoom van de ene (deoxy)ribosesuiker en het 5'-koolstofatoom van het andere (deoxy)ribosesuiker.

Als beide elektronen bij het koolstofatoom blijven, heeft het koolstofatoom een ongepaard elektronenpaar en heeft dus een negatieve lading.

Deze lineaire groep heeft aan het eerste koolstofatoom nog een bindingsmogelijkheid over, waarmee de groep aan een ander atoom gekoppeld kan worden, vaak een koolstofatoom, dat deel uitmaakt van een organisch molecuul.

Grafeen heeft een bijna honingraatstructuur van zesatomige koolstofringen, waarbij een koolstofatoom aan drie andere atomen gebonden is via sterke covalente bindingen, maar het vierde elektron van ieder koolstofatoom is 'vrij'.

De stikstofbase is steeds verbonden met het 1'-koolstofatoom van het desoxyribose, terwijl de fosfaatgroep veresterd is met het 5'-koolstofatoom.

Het carbanion bindt zich via het negatieve koolstofatoom aan het β-koolstofatoom van de carbonylverbinding waarbij een nieuw negatief ion ontstaat dat ook door mesomerie wordt gestabiliseerd.

De koolstofmethode maakt gebruik van het feit dat het koolstofatoom, de bouwsteen van het leven, niet alleen in een stabiele vorm voorkomt, koolstof-12, maar ook in radioactieve varianten, met name koolstof-14 (C-14).

Als de substituent elektronegatief genoeg is zal het nucleofiel "anti" adderen, zelfs als de elektronenzuigende groep niet de grootste groep aan het α-koolstofatoom is.

Daarbij is de carbonylgroep opengevouwen en neemt een waterstofatoom over van een koolstofatoom aan de andere kant van de keten.

De aminogroep bevindt zich dan aan het derde koolstofatoom: de gammapositie.

De chlooratomen en het zuurstofatoom liggen in het xy-vlak rond het centrale koolstofatoom op positie (0,0,0).

De diazoverbinding als geheel is elektrisch neutraal, maar de elektronenstructuur van de diazogroep heeft tot gevolg dat het centrale stikstofatoom een positieve lading draagt, het eindstandige stikstofatoom en het koolstofatoom delen de negatieve lading.

De Griekse letter als prefix geeft het koolstofatoom aan waarop in de open ketenverbinding de aminogroep voorkomt.

De interactie met de orbitalen op het apicale koolstofatoom blijft goed mogelijk.

De koolstofatomen van de drievoudige binding hebben de nummers 1 en 2. De nummering start bij een van de koolstofatomen van de drievoudige binding, vervolgens het tweede koolstofatoom van de drievoudige binding, en dan verder langsheen de ring.

De lading van de op een na laatste structuur hierboven met een "-" aangegeven negatief geladen koolstofatoom is verdeeld over een aantal atomen zoals in onderstaande figuur is weergegeven.

De omringing van een koolstofatoom heeft een grote invloed op de reactiviteit van die koolstof en de functionele groepen die eraan gebonden zijn.

De overgang van sp 3 -hybridisatie van het centrale koolstofatoom heeft als consequentie het verbreken van de conjugatie tussen de verschillende aromatische ringen.

De positieve lading is verdeeld tussen zuurstof en het dubbel gebonden koolstofatoom.