Koppotigen

Uit het rapport blijkt ook dat geen niet-menselijke primaten, carnivoren, paardachtigen, reptielen, amfibieën of koppotigen zijn gebruikt.

Evenzo wordt er slechts in beperkte mate op koppotigen gevist, waarbij slechts 30 van de ongeveer 800 soorten wereldwijd wordt geconsumeerd.

Het betekent dat koppotigen een erg complex brein hebben die de hersenen van muizen, ratten en zelfs honden naderen.

Met behulp van deze moderne technologie kwamen de onderzoekers tot de ontdekking dat sommige koppotigen over meer dan 500 miljoen neuronen beschikken.

De nautilus heeft geen inktzak, in tegenstelling tot de meeste andere koppotigen.

De studie van de fysiologische posities van de koppotigen leidde ertoe dat de turriliet een naar beneden gerichte opening had, in tegenstelling tot de vormen van spiraalgewonden ammonieten.

Het zich ontwikkelende embryo vertoont in vergelijking met andere koppotigen een afwijkende manier van celsplijting in de eerste levensfase.

In tegenstelling tot sommige andere vertegenwoordigers van de koppotigen is de nautilus altijd van gescheiden geslacht.

Tegenwoordig wordt deze wetenschappelijke indeling beschouwd als verouderd maar het aantal kieuwen en de rol binnen de onderlinge verwantschappen binnen de indeling van de koppotigen is nog steeds onderwerp van discussie.

Tusoteuthis wordt verondersteld om andere koppotigen, vis, en eventueel zelfs kleine mariene reptielen op te willen eten.

Lichaamskenmerken Delen van de kop van de nautilus: Kop De nautilus is wellicht het sprekendste voorbeeld van de koppotigen als het gaat om de Nederlandstalige naam.

Ze jagen op (teleost) vissen, koppotigen en schaaldieren zowel dicht bij de zeebodem en in het midden van de waterkolom.