Korstmos

Het korstmos Lecidea insidiosa is een voorbeeld van een parasitair korstmos, dat exclusief groeit op een ander korstmos: op Lecanora varia.

De alg in een korstmos zorgt voor fotosynthese, en produceert suikers en eiwitten die de schimmel kan opeten, en de schimmel ruilt daarvoor aan de alg een stevige structuur om op te groeien, mineralen en water.

Op een bloempot zat bijvoorbeeld een zeldzaam korstmos dat ik alleen met hun hulp kon identificeren: de donkergroene kalkstippelkorst.

Ze zijn plant, paddenstoel, korstmos en mens ineen.

De urgentie voor het probleem is bij het grote publiek met voorbeelden als heide en korstmos misschien wat minder groot.

Dat kunnen ze gemakkelijk verwijderen om het korstmos te eten dat zich eronder bevindt”, vertelt Jouko Kumpula, een wetenschapper van het Finse instituut voor natuurlijke rijkdommen, aan de BBC.

De conclusie dat de soort niet parasitair is, is later door andere onderzoekers overgenomen, al wordt er ook later nog aangenomen dat het korstmos wél parasitair is.

De schimmel, die de algemene vorm van het korstmos bepaalt, omgeeft de algen.

Het is een korstmos zonder grondthallus.

Het komvormige nest is gemaakt van gras en schorsrepen, spinrag en korstmos en wordt gebouwd in een holte, op een tak of in een takvork.

Het korstmos is te vinden op vrijstaande bomen met zure schors.

Het nest is samengesteld uit takjes, halmen, korstmos en mos, met haar bekleed.

Volgens Aptroot et al. (2017) is het feit dat de obscure wadkorst in Zuid-Brazilië gevonden is, duizenden kilometers verwijderd van de tot dan toe bekende vindplekken, nog meer bewijs dat de soort een autonome korstmos is.

Voorheen kon het korstmos ook gevonden worden in Nederland.

Zo werden ze al eerder onder korstmos en schimmels gerekend.

Deze dieren kunnen niet bij hun voedsel (korstmos) komen als het ijzelt en de verwachting is dat er steeds vaker ijzel zal vallen in plaats van sneeuw.

Dus zou ze graag een korstmos zien die in een talkshow over 'deze tijd' praat, want dat heeft er meer verstand van dan de mensen die er op dit moment middenin zitten en totaal geen reflectie hebben.

Beide delen hun ruilwaar en zo groeit de korstmos gestaag.

Die grote witte vlek is waarschijnlijk een korstmos.

Korstmos, dat zich ongecontroleerd uitbreidt, overwoekert volgens de lokale overheden de stenen van de Inca-stad en kleurt ze donkergroen.