Krasten

Temidden van gitaren die krijsten en krasten, wrong ze haar zieltje uit als een in Spleen gedrenkte vaatdoek, zoals in het heerlijk neurotische ‘Black Diamonds’ waar Lenker en kornuiten driest ramden op de snaren.

De ruitenwissers krasten heen en weer, de kachelaanjager ronkte, de Alfa’s ruiten waren half beslagen, geheel in de traditie van de bijzonder brakke kwaliteit van een 8 jaar oude 75’er Supertje.

Op die school waren er veel leerlingen die zichzelf krasten.

Ze stampten niet, zoals de flamenco voorschrijft, maar krasten over het toneel als schaatsers die met versgeslepen noren op de ijsvloer komen.

Mijn nagels krasten in het hout.