Kristallografische in een zin

De belangrijkste puntgroepen, kristallografische en overige, staan in de volgende tabel.

Indien de spins zich ordenen, dat wil zeggen voor ferro-, antiferro- of ferrimagnetische materialen leidt dit tot een extra bijdrage tot de Bragg pieken, of als de magetische eenheidcel groter is dan de kristallografische tot extra Bragg pieken.

Daarnaast wordt ook gebruik gemaakt van de via kristallografische metingen verkregen bindingslengtes.

De kristallografische eenheidscel van een ruimtelijk gecentreerd kubisch rooster bevat twee atomen.

De Nederlandse kristallograaf Johannes Bijvoet ontdekte in de zestiger jaren van de twintigste eeuw dat spiegelbeeldige moleculen onder sommige omstandigheden met kristallografische methoden uit elkaar kunnen worden gehouden.

Een faseovergang in een kristallijn materiaal kan ook worden gevolgd door het maken van kristallografische metingen.

Het is een veelgebruikt programma voor kristallografische analyse en om illustraties te maken voor wetenschappelijke publicaties.

Of twee kristallijne stoffen een vaste oplossing kunnen vormen ligt aan de chemische, kristallografische en kwantummechanische eigenschappen van de betreffende stoffen.

Strikt genomen kan alleen de bindingsafstand tussen de twee atomen goed gemeten worden via spectroscopische of kristallografische weg.

Verder verkocht hij een variëteit aan glazen modellen waarin zijden draadjes de ligging van de kristallografische assen illustreerden of waar binnen in het glazen kristal een kartonnen model de holoëdrische vorm toonde.

Er blijven precies 32 puntgroepen over die compatibel zijn met translatiesymmetrie en de ruimtegroepen, dit zijn de 32 kristallografische puntgroepen.

Flats kunnen worden gebruikt om dotering en kristallografische oriëntatie te onderscheiden.

Glijvlakken worden met a, b of c aangeduid, afhankelijk van de kristallografische as waarlangs de verschuiving plaatsvindt.

In de kristallografie gebruikt men een andere puntgroepnotatie, de Internationale of Hermann-Mauguin notatie, die slechts van toepassing is op de set van kristallografische puntgroepen.

In de kristallografie is door de Duitse kristallograaf Carl Hermann en de Franse mineraloog Charles-Victor Mauguin een notatie bedacht, die tegelijk toegepast kan worden op de 3-dimensionale ruimtegroepen en op de 32 kristallografische puntgroepen.

In een monoklien stelsel kruisen 2 kristallografische assen elkaar onder een hoek die verschilt van 90°.