Krommen

Soorten * gepivoteerde isogonale kubische krommen en gepivoteerde isotomische kubische krommen zijn soorten pivot iso-kubische krommen, met de isogonale verwantschap en isotomische verwantschap als isoverwantschap.

Dat zijn noodzakelijkerwijs open krommen; gesloten krommen hebben altijd vertices.

Een snijpunt van twee krommen is in de meetkunde een punt dat op beide krommen ligt.

Definitie Een afbeelding met heet conform of hoekgetrouw in het punt als voor elk paar krommen door de georienteerde hoek tussen de krommen bij de afbeelding behouden blijft.

Katten krommen hun rug.

Een vrije verbeelding van een experiment waarbij een zwaar deeltje (de maan) een quantumeffect veroorzaakt en de ruimtetijd doet krommen.

Inderdaad, mijn tenen krommen automatisch.

Ik heb ze nog nooit zo ver kunnen "krommen".

Als alle helmhokjes leeg zijn krommen de stampers zo ver naar onderen dat bezoekende insecten met hun rug tegen de stempels komen en de bloem bestuiven.

Als de parameter varieert, veranderen de twee krommen en tevens het snijpunt ervan.

Dat ze zoveel breder zijn, leidt ertoe dat de nek sterker zijwaarts kan krommen maar slechts beperkt omhoog, maar een paar graden per gewricht.

De bases steken zijwaarts naar voren en omhoog, de punten krommen naar binnen.

De bovenste tanden krommen iets naar beneden en de onderste tanden iets naar boven.

De elkaar plots naderende krommen zorgen ervoor dat de snuitpunt, gevormd door de praemaxilla, niet erg spits is doch vrij hoog.

De hieruit voortgekomen SN-curves (spanning-aantal wisselingen) zijn ook bekend als Wöhler-krommen.

De krommen die de gevoeligheid van de kegeltjes over het spectrum beschrijven, overlappen elkaar wel grotendeels, zie nevenstaande figuur.

De krommen K en K' voldoen aan dezelfde vergelijking, ze vallen samen.

De lip maakt het mogelijk de vinger goed te krommen.

De naam zelfisotomische kubische kromme, die soms wordt gebruikt gebruikt, is verwarrend, omdat ook andere kubische krommen bestaan die invariant zijn onder isotomische verwantschap.

De praemaxilla hoeft zo vooraan maar even te krommen om de hooggelegen spitse punt van de snuit te vormen.