Kromstaf

Als hoofd van een 'exempte abdij' draagt hij de titel van gemijterde abt en bij plechtigheden kan hij, als hij het wil, optreden met mijter en kromstaf.

Als schildhouder de heilige Amandus, hij is van natuurlijke kleur en heeft in zijn rechterhand een gouden kerk, in zijn linkerhand een eveneens gouden kromstaf.

De kromstaf en kruis kruizen achter het schild met elkaar.

De losse kromstaf en de schildhouders zijn goud van kleur.

De zeven rondingen op de kromstaf staan voor de zeven oorspronkelijke districten van het kanton.

Het drukte de bescherming en vruchtbare kracht van de koning uit, die, als een herder met de kromstaf en boer met de dorsvlegel, de voeder van zijn volk was.

In het Westen eindigt de bisschopsstaf in een krul (kromstaf), in het Oosten in een T-vorm.

Ook bij zijn gepassioneerde studie van de "Romaanse ivoren kromstaf van Ename" gebruikte hij deze techniek.

Priesters die zonder werkelijk bisschop te zijn een kromstaf dragen, moeten deze op hun wapen naar rechts wenden.

Zij had in haar boek in de rechterhand en in de linker een kromstaf.

In haar rechterhand houdt ze de scepter vast en in haar linkerhand draagt ze een kromstaf.

Op het moment dat het economisch aantrekt, organiseren we weer een dergelijke beurs, laat een woordvoerder van Kromstaf weten.

Het is alleen vreemd dat er in de kist een kromstaf werd gevonden: het symbool van een bisschop.

In haar linkerhand houdt ze een gouden kromstaf.

Abdissen voeren hun kromstaf als teken van hun "moederlijke potestas", Heim spreekt van een "Potestas dominitava ecclestiastica" niet van hun rechtsmacht.

Achter het schild is de kromstaf met het daaraan vastgemaakte zweetdoek of sluier geplaatst.

De abdissen en prioressen van hun kloosters voeren geen kromstaf, maar zij plaatsen als teken van hun waardigheid een kroon op hun wapenschild.

De in Wenen residerende grootmeester van de Duitse Orde is een "gemijterde abt met kromstaf", maar mag dankzij een bijzonder privilege de kleding van een bisschop dragen.

De kromstaf met de krul naar links toont dat de abdij onttrokken was aan de macht van de plaatselijke bisschop; ze was dus autonoom.

De kromstaf was in gebruik als symbool van het kanton Bazel (zie Vlag van Basel-Stadt ); men besloot dit symbool over te nemen en om te draaien, om aan te geven dat Basel-Landschaft zijn rug keert naar Basel-Stadt.