Kruisarmen

De nokhoogte van de zijbeuken van het schip, de sacristie en de uitbouwen in de oksels van centraalbouw en kruisarmen, schip of koor reikt tot de goothoogte van kruisarmen, schip en koor.

De kruisarmen eindigen in een vierpasmotief zonder verdere versiering.

De vier kruisarmen komen overeen met de vier seizoenen.

Hoewel de plattegrond van de kerk kruisvormig is, is de kerkzaal T-vormig, daar een van de kruisarmen in gebruik is voor andere functies.

In 1953 werd de kerk aanmerkelijk vergroot door de kruisarmen te verlengen.

In 1969-1970 werd het koor uitgebreid tot in de viering en het altaar achter het kruispunt van het schip en de kruisarmen geplaatst.

Op de kruisarmen zijn kasten gemaakt voor het plaatsen van de stutten.

Constructie Het bovenwiel is opgebouwd uit vier kruisarmen of twee kruis- en twee spouwarmen van in de regel eikenhout met daartegen, daardoor of daartussen de eikenhouten plooistukken, die voor de ronde vorm van het wiel zorgen.

De kruisarmen en plooistukken zijn meestal van eikenhout en iepenhout voor de velgen.

Het spoorwiel kan opgebouwd zijn uit vier kruisarmen met plooistukken en daarop de boven- en ondervelg.

Zowel aan de apsiszijde als aan de toren bevinden zich kruisarmen.

De gouden randen van de vier kruisarmen zijn Op het centrale medaillon zijn op de voorzijde de twee orthodoxe heiligen afgebeeld en op de gouden ring daaromheen staat het Latijnse motto van de orde: ”ex oriente lux” (Latijn: ”Het Oosten licht”).

De plooistukken en de velgen van het bovenwiel zijn van iepenhout en de kruisarmen van eikenhout gemaakt.

De tussenruimten hebben telkens één groot rondbogig venster, terwijl de kruisarmen allemaal twee grote rondbogige vensters hebben, waarboven zich een runderoog bevindt.

In de onderste ruimte tussen de twee kruisarmen zijn vier vlaggestokken samengebonden met een rood-wit-blauw lint.