Kubisme

In Parijs experimenteerde Schelfhout met het impressionisme, fauvisme en kubisme om uiteindelijk een eigen grafisch kubisme te ontwikkelen.

Kubisme Kubisme is een avant-garde kunstrichting van de abstracte kunst, hoewel de kubistische kunstenaar uitging van een onderwerp dat meestal ook herkenbaar bleef.

Samen met de Franse schilder Georges Braque vond Picasso het kubisme uit, één van de vier grote schilderstijlen (naast het dadaïsme, het expressionisme en de abstracte kunst) in de Europese schilderkunst van de twintigste eeuw.

Puristisch komt uit de kunstwereld, houdt verband met kubisme enzo.

De hoekige vormen van het Tsjechisch kubisme maakten daarin gedeeltelijk plaats voor cirkels, cilinders en bogen en kregen een op nationale motieven gebaseerde ornamentiek.

De twee waren tegen de ontwikkelingen in het kubisme, met name de decoratieve elementen.

Deze breuk droeg eraan bij dat zij zich losmaakte van het kubisme dat zij zelf had zien ontstaan.

Het animisme geldt als typisch voor de jaren 1930, toen na de zogenaamde 'excessen' van het expressionisme, kubisme en dadaïsme een 'retour à l'humain' aan de orde was.

Het belangrijkste - en vernieuwendste - aspect van het kubisme is dat het in eerste instantie om een nieuwe manier van kijken gaat.

Hij verbleef vooral in Parijs waar hij in aanraking kwam met het op dat moment opkomende kubisme.

Hij werd de belangrijkste leermeester van Jan Broeze en leerde hem stromingen in de beeldende kunst, zoals het kubisme, kennen.

In 1920 en 1921 ging Edmond van Dooren ook abstract schilderen en combineerde hij de invloeden van kubisme en futurisme in zijn werk.

In het kubisme wordt gebruikgemaakt van verschuivende standpunten.

Malevitsj trekt de uiterste consequenties uit het kubisme.

Tijdens de oorlog werd het kubisme als een Duitse stijl beschouwd en door Franse nationalisten zelfs met een k geschreven.

Vanaf 1916 kende hij, zoals Jozef Peeters, een snelle evolutie van symbolisme naar futurisme en kubisme, soms in combinatie of met toevoeging van elementen uit de oude kunst.

Een voorbeeld zijn de kunststromingen uit het begin van de 19de eeuw, expressionisme, kubisme, pointilisme, futurisme.

Mede onder invloed van het kubisme, werd het werk van Mondriaan in deze periode steeds abstracter.

Hij ging van de academische stijl van de kunstacademie, via pointillisme, Van Gogh, het luminisme (landschappen waarin het zonlicht de hoofdrol speelt), kubisme en futurisme naar zo'n beetje alle andere stijlen van het begin van de twintigste eeuw.

Op het moment dat de avant-garde zich bekeerde tot het kubisme, ging Van Dongen zijn eigen weg en vertrok naar Rotterdam.