Kubisten in een zin

Internationale tentoonstelling van werken van kubisten en neo kubisten, 11 juli-1 augustus 1920, Haagsche Kunstkring, Den Haag.

Internationale tentoonstelling van werken van kubisten en neo kubisten, 23 oktober-7 november, Stedelijk Museum, Amsterdam.

Dronken kubisten noem ik die gasten,ze ontwerpen woningen waar ze zelf nog niet dood in gevonden willen worden.

De kubisten lieten de realistische vormen los, maar schilderden in eerste instantie in gedekte, somber aandoende kleuren, die nog uit het einde van de 19e eeuw schijnen te stammen.

Deze benadering herkende hij zowel in de abstracte en figuratieve kunst; hij onderkende het in het werk van Mondriaan en Van Doesburg, de kubisten, de schilders van de Nieuwe Zakelijkheid (met name in Duitsland) en in zijn eigen werk: het Meditisme.

Dit grote huis, midden in een park, werd een plaats waar de kubisten hun ideeën ontwikkelden.

Eind 1912 schreef Delaunay een brief aan het tijdschrift Gil Blas, waarin hij aangaf zich niet meer tot de kubisten te rekenen.

In de ingezonden brief 'De architect J.J.P. Oud "voorganger" der "kubisten" in de bouwkunst?' deed hij het zelfs voorkomen alsof Oud al sinds 1918 geen lid meer was.

Kunst die kon wedijveren met de Europese traditie van elkaar opvolgende avant-gardes als die van de postimpressionisten, futuristen, kubisten, dadaïsten en surrealisten?

Marsden Hartley had in de jaren 1912-1916 in Europa gewerkt en daar van alles opgepikt van de kubisten – organisatie van vorm – en expressionisten – donker kleurgebruik.

Picasso en Braque zaten op Montmartre en dachten er niet hetzelfde over als de kubisten van Montparnasse: Delaunay, Le Fauconnier, Gleizes, Metzinger en Léger.

Via zalen gewijd aan onder meer kubisten, impressionisten, en de negentiende-eeuwse Franse schilder Henri Fantin-Latour, bereikte de bezoeker op de eerste verdieping de ruimte met werken van Piet Mondriaan en Bart van der Leck.

Zo zien we de oorlog door de ogen van impressionisten (Manet), expressionisten (George Grosz) en kubisten (Fernand Léger).

Het probleem van beweging of temporaliteit was een probleem dat men behalve bij de bij de meeste vooruitstrevende kunstenaars (o.m. bij de futuristen, kubisten en de leden van De Stijl) tegenkomt (Von Maur, 1985).

In Nederland was Piet Mondriaan één van de bekendste kubisten.

Kubisten analyseren de werkelijkheid, splitsen die op in delen en voegen die weer samen, waardoor er een nieuw geheel ontstaat.

Pablo Picasso heeft in dit schilderachtige dorp een tijdje gewoond in het huis der kubisten (rond 1912) waar nu het "Mus�e d'Art Moderne" is gevestigd.

De Hermitage in Amsterdam komt met zijn tweede grote tentoonstelling, met zon 75 werken uit Sint-Petersburg van fauvisten en kubisten als Matisse en Picasso.

Later in Parijs omstreeks 1910 voelt hij zich sterk aangetrokken tot het werk van de kubisten.

De pogingen van kubisten en Neokubisten om beweging in de schilderkunst uit te drukken zijn volgens hem mislukt.