Kuhnau

In Duitsland was de eerste volgeling van Kuhnau met een Clavier-Übung Johann Krieger (Anmuthige Clavier-Übung, 1699) Bach zou de titel en de muzikale samenhang van Kuhnau overnemen.

Christoph Graupner genoot de voorkeur van het bestuur van de Thomaskirche, want hij was leerling van Kuhnau, de overleden vorige Thomascantor.

Qua vorm zijn de cantates van Kuhnau anders dan die van Bach; met name is het koordeel complexer dan het koraal in de latere cantates van Bach.

Programma: Anton�n Dvoř�k: Serenade voor strijkers; Willem van Otterloo: Suite voor strijkorkest; Hendrik Andriessen: Kuhnau Variaties; Giovanni Bottesini: Duo Concertant sur les Themes des Puritains voor cello, contrabas en orkest.

Geschiedenis De Italiaanse solosonate voor viool met begeleiding van basso continuo werd door Johann Kuhnau (1660-1722) naar het terrein van de solo-klaviermuziek overgebracht.

In 1692 bracht Kuhnau een tweede deel uit.

In tegenstelling tot wat de naam zou kunnen doen vermoeden gaat het bij Bach niet – overigens ook niet bij Kuhnau - om eenvoudige oefenstukjes voor beginners of lesboeken of –boekjes.