Kuipergordel

En dat geeft vervolgens ook weer meer inzicht in de totstandkoming en evolutie van het complete zonnestelsel, waarbij onbenutte ‘bouwmaterialen’ zich gaandeweg verzamelden in de planetoïdengordel tussen Mars en Jupiter en de verderop gelegen Kuipergordel.

Nadat Rush de achtergrond van Stern had leren kennen – straaljagerpiloot, poolonderzoeker, leider van NASA’s New Horizon-project, een verkenning van Pluto en de Kuipergordel – bood hij hem een gratis ticket aan.

De Kuipergordel, een gebied vol uit ijs bestaande objecten achter Neptunus, is naar hem vernoemd.

Inmiddels ligt de scheervlucht langs Arrokoth alweer een paar jaar achter ons en vliegt New Horizons nog altijd door de Kuipergordel.

Op meer dan vier miljard kilometer van de zon zijn de ruimterotsen in de Kuipergordel bevroren en onveranderd gebleven, zo luidt de heersende theorie.

Vooral de missie naar Pluto en het verste in het zonnestelsel waar je kan komen: de Kuipergordel.

De Kuipergordel lijkt aan de buitenzijde bij 50 AE vrij plotseling op te houden.

De planetoïden in de Kuipergordel (ook wel KBO's genoemd, Kuiper belt objects) zijn veel minder onderhevig aan de zwaartekracht van de Zon, aangezien deze zwaartekracht met het kwadraat van de afstand afneemt.

Er wordt gespeculeerd dat er zich buiten de Kuipergordel een nog onontdekte planeet bevindt die dit gebied heeft schoongeveegd.

Pluto en Makemake zijn samen de helderste objecten in de Kuipergordel.

Al deze informatie kan gebruikt worden om meer inzicht te krijgen in de Kuipergordel en bovendien in de omstandigheden van het jonge zonnestelsel.

Arrokoth is een van de duizenden bekende kleine ijzige werelden in de Kuipergordel; een donut-vormige regio die zich voorbij de baan van Neptunus bevindt.

Het binnenste deel van de Kuipergordel bestaat grotendeels uit plutino’s.

We hebben het over een dwergplaneet in de Kuipergordel, die voor het gemak wordt aangeduid als 2007 OR10.

Bijvoorbeeld de massaverhouding tussen Neptunus en Uranus en het bestaan van twee verschillende kuipergordel objecten.

De Kuipergordel begint op zo’n 30 AU afstand van de zon en is zo’n 20 AU breed.

Het onderzoek verklaart volgens Batygin dan ook zeker niet de verstoringen die in de Kuipergordel zijn gezien.

Ik noem dat ook wel de ‘Kuiperklif’: de Kuipergordel heeft een heel scherpe rand en dat zou je eigenlijk niet verwachten in zo’n dynamisch systeem waarin alles beweegt.

Naar verwachting levert deze ook weer een schat aan informatie op over de Kuipergordel en zijn inwoners.

Sedna: een dwergplaneet aan de rand van de Kuipergordel.