Kwintencirkel

Bij modaal-functionele harmonie spreekt men van 'verlinksen' omdat de subdominant zich in de kwintencirkel links van de tonica bevindt en de relatie S-T (hoofdfuncties subdominant-tonica) primeert.

Bij modaal-functionele harmonie spreekt men van verlinksen, omdat de subdominant zich in de kwintencirkel links van de tonica bevindt en de relatie S-T (hoofdfuncties subdominant-tonica) primeert.

Ook de muzikale wending, met name de modulatie in sommige sonates, waarbij de kwintencirkel vooral de belangrijkste is.

Rondleggen van de reeks geeft dan de kwintencirkel, zo genoemd omdat rechtsom kijkend de volgende hoger gedachte toon steeds een kwint verder ligt.

Op voorstel van schrijver dezes is het orgel gestemd in een mogelijke Hinsz-stemming, gebaseerd op de 'Telemannische' -komma stemming en hier, evenals de gelijkzwevende temperatuur, zeer regelmatig verdeeld over de kwintencirkel.

Het volgende stukje probeert zoveel informatie te verstrekken dat termen als toonsoort, toonladder, mineur, majeur, akkoorden, intervallen, kwintencirkel een beetje meer inhoud krijgen.

De laatste zes sonates nr. 8 tot 13 gaan de kwintencirkel verder af, maar nu in groot, van Es, over Bes, F, C, G tot D. De gekozen harmonische structuren zijn interessant en verlenen dit Opus VIII een solide bouw.

De stap van f naar b is in dit voorbeeld niet volgens de kwintencirkel.

Het orkest speelt het thema in B-groot, en wandelt door een kwintencirkel terug naar een cadens in G-groot.

Trappen Behalve met het hulpmiddel van de kwintencirkel kun je het ook als opeenvolgende toontrappen of 'trappen' begrijpen.

Omgekeerd is de kwintencirkel ook handig om, aan de hand van het aantal mollen of kruisen van een gegeven muziekstuk, vast te stellen welke grondtoon dit stuk heeft.

Op een geavanceerde vorm van de duimpiano (mbira) wordt de kwintencirkel in de vorm van het zogeheten arraysysteem gebruikt.