Laagwaterlijn in een zin

De lijn is wettelijk bepaald als de laagwaterlijn aangeduid op de officiële Belgische op grote schaal uitgevoerde zeekaarten.

De soort graaft zich diep de bodem in en leeft vanaf de laagwaterlijn tot op een diepte van ongeveer 100 m.

De soort graaft zich diep de bodem in en leeft vanaf de laagwaterlijn tot op een diepte van ongeveer 200 m. In de Noordzee wordt zij echter niet ondieper aangetroffen dan ongeveer 40 meter.

De westoever van de Corantijn tot aan Duivelskreek kwam onder bestuur van Berbice; de grens werd de laagwaterlijn aan de westoever van de Corantijn.

Er zijn verscheidene definities van de kustlijn, maar wettelijk gezien wordt in Nederland de grens van de laagste laagwaterlijn aangehouden.

Het is verboden op of in het openbaar water binnen een afstand van 200 meter van de laagwaterlijn met een vaartuig (inclusief jetski’s /waterscooters) te varen, tenzij men van/naar de kant vaart.

Dit plateau ligt tussen de hoog- en laagwaterlijn.

Vooral strandbezoekers die vanaf de laagwaterlijn richting de duinen lopen, kunnen in het zwin vast komen te zitten.

Surfers en kiters mogen zich niet verder van de kust verwijderen dan tot op een afstand van een halve zeemijl (926 meter) vanaf de laagwaterlijn.

Verwante soorten bedekken rotskusten tegenaan de laagwaterlijn.

Aan de laagwaterlijn wordt het paard uitgespannen, het materiaal van de kar gelost en de manden vastgemaakt.

Een plek waar mossels vaak voorkomen is de omgeving van de laagwaterlijn in een waddengebied.

Habitat De dieren leven ingegraven in modder of zand, van de laagwaterlijn tot ongeveer 100 m diep.

Volgens de Duitse opvatting is het Nederlandse deel kleiner en volgt de grens in de Eems de laagwaterlijn aan de Nederlandse kant, zodat de zandbanken Paap en Hond Duits zouden zijn.

De definitie van laagwaterlijn is in Europa aan verandering onderhevig.

De voorlopige begrenzing van het bodembeschermingsgebied is aan de landzijde de laagwaterlijn, aan de zeezijde de driemijlsgrens, in het noorden het Oostvoornse meer en in het zuiden de Oosterscheldekering.

Habitat en leefwijze De soort graaft zich diep de bodem in en leeft vanaf de laagwaterlijn tot op een diepte van ongeveer 200 m. In de Noordzee wordt zij echter niet ondieper aangetroffen dan ongeveer 40 meter.

Verspreiding en ecologie De krab komt voor op bodems met slib, zand of schelpengruis van de laagwaterlijn tot een diepte van 250 meter; in de Zuidelijke Noordzee van 25 m tot 40 m diep.

Voorkomen en ecologie De grijze zwemkrab komt voor op zandige bodems vanaf de laagwaterlijn tot op 100 m diepte.

Ze komen voor vanaf iets beneden de laagste laagwaterlijn tot enkele tientallen meters waterdiepte.