Landerig

Deze hitte maakt ons landerig.

Vandaag ligt het Franse oorlogsschip wat landerig langs de kade van het Westelijke Havengebied in Amsterdam.

Als Tom Poes op Bommelstein aankomt treft hij bediende Joost landerig liggend in een tuinstoel aan, in afwachting van een aannemer.

Landerig, zo leeg als nirvana.

Anton loopt naar het raam, doet een rode clownsneus op, trekt een paar gekke bekken en zwaait naar de leerlingen die landerig op het schoolplein hangen.

Midden in een jazztijd gaat over een Deense student die in gegoede kringen verzeild raakt waar veel wordt getennist, muziek geluisterd en vooral landerig wordt rondgehangen.

In de Kamer werd een beetje landerig vergaderd over het onbekookte Schnabelplan om het onderwijs bij de tijd te brengen.

Het heeft te maken met een zelfde soort laveren tussen ergernis en fascinatie, die in het voordeel van de schrijfster uitpakt omdat ze een in principe nogal landerig gegeven - wie ben ik en wat moet ik - een hoge noodzaak meegeeft.

Erg sterk weet De Boer een landerig gegeven een stevige suspens te geven, en zelfs de dramatische ontknoping bijna terloops aan te stippen.

Die pubers zijn er wel, maar ze eten kalm ijsjes en bevinden zich in alleenstaande huizen waarbij ze landerig uit het raam kijken.

Binnen in de grote glazen kantoorzalen zitten een paar eenzame euroambtenaren landerig op een PC te tikken.

Een Vlaamse van onbestemde leeftijd, onbestemd beroep en onbestemd levenslot zit aan het raam, landerig te prikken in een mosselpan, waaruit ze zo lang mogelijk poogt te eten, omdat haar de rest van de avond de verveling rest.