Langerhans

Die liggen in groepjes bij elkaar en worden daarom ‘eilandjes van Langerhans’ genoemd.

Het wordt aangemaakt in de alvleesklier, specifieker in de Eilandjes van Langerhans.

Axiothella cirrifera werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Chone arenicola werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Langerhans.

Diopatra madeirensis werd in 1880 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Euchone rosea werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Linopherus canariensis werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Myrianida quindecimdentata werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Mystides caeca werd in 1880 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Myxicola violacea werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Nereis funchalensis werd in 1880 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Paraehlersia ferrugina werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Perkinsiana socialis werd in 1884 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Schema van eilandje van Langerhans van rat (boven) en mens (onder): buikzijde (links) en rugzijde (rechts).

Syllis pulvinata werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

Terebella orotavae werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.

In Oud-Heverlee is dat Music for LCH omdat de opbrengst van het benefietconcert gaat naar LCH, de vereniging die het wetenschappelijk onderzoek steunt naar Langerhans-Cel-Histiocytose.

Bij elektronenmicroscopisch onderzoek ontbreken de Birbeck-granula die typisch zijn voor de Langerhans-celhistiocytose.

De eilandjes in de alvleesklier zijn genoemd naar hun ontdekker, de Duitse arts Paul Langerhans.