Lauwereyns in een zin

Burgemeester van de raadsleden Lodewijk van de Walle werd afgezet en vervangen door Gillis Lauwereyns.

De relatie met afgeleiden van Lauwereyns, is dan weer minder waarschijnlijk, temeer omdat tussenvarianten als Lawrijns, Lawryns niet bestaan (waarbij een van “v’s” of “u’s” zou zijn weggevallen).

Een groot herenhuis dat in deze straat werd bewoond door schepen Charles Lauwereyns, diende ook als vergaderplaats voor de vrijmetselaarsloge La Parfaite Égalité, waar hij de achtbare meester van was.

Lauwereyns publiceerde dichtbundels in het Nederlands, het Japans en het Engels.

Tussen alle andere activiteiten in, interesseerde Lauwereyns zich ook voor de vrijmetselarij.

Herman Brusselmans ('De fouten'), Stefan Hertmans ('De bekeerlinge') en Jan Lauwereyns ('Iets in ons boog diep'), drie Vlaamse schrijvers die nog op de longlist stonden, vallen dus uit de boot.

Beloning, kennisverwerving en verlangen zijn niet voorbehouden aan mensen, aldus Lauwereyns.

In beslissingen in het persoonlijke leven, zoals die keer toen Lauwereyns besloot in een andere stad te gaan studeren, nadat een gewaardeerde kennis zijn neus had opgehaald voor een gedicht dat hemzelf in vervoering bracht.

Schoonheid, zegt Lauwereyns, is het gave, het schone, het eenvoudige, dat goed en efficiënt werkt.

De bundel vormt een onlosmakelijk geheel, zoals dat bij Vis van Arnoud van Adrichem het geval is, en bij Vloeistof en welvaart van Jan Lauwereyns.

De mug leeftJan Lauwereyns, Vlaams dichter in verre buitenlanden, schrijft met Anophelia!

De Vlaamse dichter Jan Lauwereyns woont in Japan en maakte de aardbeving, de tsunami en de nucleaire horror daar van nabij mee.

Eigenlijk is het hele essay van Lauwereyns een pleidooi voor de «oude» stelling van de New Critics dat poëzie te maken heeft met denken, een vorm van denken is.

Het brengt Jan Lauwereyns, want dat is de dichter die deze anekdote oprakelt in het tijdschrift De volksverheffing: Jaarboek voor poëzie, ertoe dingen te zeggen waar hij zelf alleen maar ongelukkig van wordt.

Lauwereyns vervolgde daarom snel met 'Forgetting takes place', waarin hij het ondoorgrondelijke proces van de hersenen beschrijft die alle feiten van 'een bittere dag' vermalen waardoor er slechts 'iets minimaals' in je geheugen over blijft.

Vertrekpunt voor Lauwereyns' essay is het Japanse kalligrafische teken voor 'betekenis', 'imi' in het Japans.

In het epicentrum van Jan Lauwereyns’ bundel gebeurt iets dramatisch: ‘de vergeefse brief raasde zuidwaarts / en spuwde vonken / boven de overlevenden’.

Naast Aarts maakt ook Moritz Lauwereyns, Belgisch kampioen 8-ball, onderdeel uit van het team.

Jan Lauwereyns noemt hem de grote Tsjoewasjische dichter.

Jan Lauwereyns / Johanna Cassiers In: Vlaanderen, nr. 323, november 2008.