Leed

Kijken wat je kunt doen om het leed te verzachten, dat is nog lang niet pogen om het leed te verzachten en al helemaal niet daadwerkelijk stappen nemen om het leed te verzachten.

Het leed van Appie is niet mijn leed, het leed van de slachtoffers bij de aanslagen in Parijs of Londen evenmin, maar wat overblijft is hoe er mee onmgegaan wordt.

Burgemeester Ahmed Marcouch tekende als eerste: “Waarde nabestaanden, dierbare geliefden, hier in Arnhem is uw leed ook mijn leed.

Het ene leed wordt weggedrukt, het andere leed opgeblazen en de haat wordt rondgezongen.

En de mens zit nu eenmaal zo in elkaar dat hij gevoeliger is voor leed dat op 2000 km geleden wordt, dan voor leed dat op 4000 km geleden wordt.

Het is echter haast onmogelijk om het leed van de een met het leed van de ander te vergelijken.

Kasja gun ik geen persoonlijk leed, maar professioneel leed des te meer.

Of BLM-fans die je een racist vinden als je niet erkent dat het Het Leed wat de Zwarten is aangedaan erger is dan leed aan wie dan ook.

De uitkomst van een politiek handjeklap is een uitruil: leed tegen leed.

Integendeel: voor het veroorzaken van het onrecht of leed wordt extra leed bij de dader veroorzaakt.

Tussen leed en vreugde, tussen rampen en geluk scheen de afstand groter dan voor ons; al wat men beleefde had nog die graad van onmiddellijkheid en absoluutheid, die de vreugde en het leed nu nog hebben in de kindergeest.

Er is echter wel een verschil of dit natuurlijk leed betreft of leed waarin de mens een rol speelt en dieren mishandelt.

Wij proberen te tonen hoe diepmenselijk leed gaatOnze medische opdracht geeft ons de legitimiteit om mensen te helpen, maar ook om over hun leed en situatie te getuigen.

Maar in die karikatuur schuilt wel degelijk iets tragisch: het geeft een beeld van een leed dat een levenslang leed is, dat het gevolg is van iemand anders 'nee'.

Naast de lichamelijke experimenten en leed heb ik meer boeken gelezen over het geestelijk leed waar de overlevers de rest van hun leven mee zitten/gezeten hebben.

Ze buit dus het leed, andermans leed (voor zover dat bij de huidige generatie afstammelingen van slaven aanwezig is) uit, zonder dat dit ook maar iets met haar en haar voorouders te maken heeft.

Zij verwachten rekenschap voor leed dat zij niet zelf, maar hun verre voorouders hebben geleden, van mensen die zelf geen leed hebben veroorzaakt (hooguit de verre voorouders van enkelen).

Dat had nog best leerzaam kunnen zijn, want iedereen maakt keuzes in welk leed ie wil belijden, en welk leed blijft liggen.

Vergiffenis vragen met geringe aandacht voor echte gevoelens of het leed erkennen zonder het mogelijke misbruik ervan onder ogen te zien, zijn twee manieren om de inhoudelijke discussie over uitgesteld leed te ontwijken.

Het klagen op weblogs is ook een vorm van leed en leed is lust zoals u weet.