Leenrecht

Het leenrecht in België In januari 2004 keurde de federale ministerraad een KB (Koninklijk Besluit) van minister van economie Fientje Moerman goed ivm het leenrecht.

Landrecht en leenrecht De Saksenspiegel is verdeeld over het landrecht en het leenrecht.

Hij erfde dit leenrecht van zijn in 1369 gestorven vader Jan I van Egmond.

In januari 2004 keurde de federale ministerraad een KB (Koninklijk Besluit) van minister van economie Fientje Moerman goed ivm het leenrecht.

Dit deed hij in de zaak tussen de Vereniging Openbare Bibliotheken en Stichting Leenrecht, waarin de bibliotheken van mening zijn dat e-books net als papieren boeken worden gezien.

Hij doelde op de inkomsten voor auteurs op het leenrecht en het fiscaal recht van auteurs.

Allerlei belangenclubjes - zoals de Stichting Reprorecht, leenrecht, beeldrecht en kabeldoorgifterecht - dreigen een doel op zich te worden.

De zaak werd aangespannen door de Vereniging Openbare Bibliotheken (VOB) tegen Stichting Leenrecht.

Zolang er geen werkelijk commercieel verantwoord leenrecht wordt geheven, beduidend hoger dan het schijntje dat we nu kennen, wordt de boekenmarkt nooit gezond en blijft het voor minder populaire of toegankelijke auteurs kwakkelen.

Deze aanspraak op de vergoeding wordt 'leenrecht' genoemd en is geregeld in de Auteurswet (Aw) en de Wet naburige rechten (Wnr).

Stichting Leenrecht slaagde er bovendien in een zeer grote stap te zetten naar het gewenste niveau van een redelijke leenrechtvergoeding.

Deze vergoedingen worden geïnd door de Stichting Leenrecht.

Dit gebeurde echter volgens het Cuijckse leenrecht.

Dit is een vergoeding voor het leenrecht.

Het leenrecht wordt betaald uit de vrijwillige ouderbijdrage.

Bijvoorbeeld, op grond van de Wet op de naburige rechten heeft de minister bij Ministeriële regeling de Stichting Leenrecht aangewezen om de inning en verdeling van de vergoeding voor het uitlenen van boeken, CD's, video's en dergelijke te verzorgen.

De Wettiners verkochten het dan weer in 1438 aan de Rijksmaarschalk van Pappenheim evenewel met behoud van het leenrecht.

Het leenrecht is een gebied waarvan je verwacht dat daarin de vrouw echt helemaal “nergens” is, al was het maar omdat vrouwen niet geacht werden zwaarden te hanteren, waar het allemaal om draaide, maar dat blijkt dus wel mee te vallen.

Scepterleen en spilleleen sloten in elk geval uit dat anderen de bewuste leengoederen als normale vazallen in normaal leenrecht hadden.

Bij de Staatsregeling van 1801 werd in Nederland het leenrecht afgeschaft en alle leenroerige goederen werden als allodiaal beschouwd.