Leeslint

De titel van zijn rubriek valt te verklaren uit het feit dat Demompere zich een gildebroeder acht van “het eerlijke ezelsoor, niet van het pretentieuze leeslint'.

De publicatie van dit kwintet romans in een riante band, met leeslint en al, moet maar gelden als de bevestiging van Flann O’Briens definitieve verheffing tot de rangen der meesters van het twintigste-eeuwse modernisme.