Lehning in een zin

Müller Lehning was in Duitsland geboren, in 1927 tot Nederlander genaturaliseerd en lid van de NSB.

Zij vroegen Müller Lehning om onderzoek te doen naar het handelen van Foeken en Dozy.

Na een geruststellend antwoord van Lehning, verscheen in 1927 het artikel 'Richting' in i10.

Ook bleef genoeg aan de strijkstok van Müller-Lehning en zijn bijna 100 medewerkers hangen.

Zijn grafsteen is ontworpen door Piet Gerards, die ook boeken van en voor Lehning heeft vormgegeven.

Dat record staat op naam van essayist Arthur Lehning, die de prestigieuze prijs in 1999 kreeg.

De brieven aan Arthur Lehning en zijn vriendin Annie Grimmer, meestal uit verre landen, zijn uitgesproken aardig.

Maar de brieven aan Roland Holst, aan Hendrik de Vries, Arthur Lehning en Annie Grimmer, aan Hans Feriz en F.C. Terborgh maken veel goed.

Omdat Arthur Lehning een Duits paspoort had dreigde hij in 1939 naar Duitsland te worden uitgezet.

Zoals de eerste keer dat Bloch en Lehning elkaar via vrienden ontmoetten in Zuid-Frankrijk, in de plaats Sanary-sur-Mer.

De bladeren symboliseren onze dode liefde, berichtte ze Lehning.

Geboren op het einde van de negentiende eeuw en gestorven op de eerste dag van de eenentwintigste, was Arthur Lehning een van de weinigen die op deze titel aanspraak kon maken.

Lehning had zijn vertier toen al bij zijn Duitse dokter gezocht.

Op een gegeven moment gaven ze hem aan Arthur Lehning, die was honderd.

Bij de Nederlandse vertaling van diens Der kurze Sommer der Anarchie; Buenaventura Durrutis Leben und Tod (1972) schreef Lehning een curieus nawoord.

Harmsen weet dat dit beeld eenzijdig is en noemt daarom in zijn reactie verscheidene 'respectabele, principiele en erudiete mensen' onder de anarchisten, zoals Albert de Jong, Arthur Lehning, Bart de Ligt en Kees Boeke.

In haar proefschrift, een biografie van Henriëtte Roland Holst, noemt Etty Lehning evenmin, en dat terwijl de heldin van Etty nota bene in Lehnings Internationale Revue i10 een aantal artikelen publiceerde!

In tegenstelling tot Marsman ontwikkelde Lehning een grote belangstelling voor politiek en werd hij actief in de linkse beweging.

Lehning, die als geboren Duitser tijdens de oorlog uitermate chauvinistisch was geweest, werd antimilitarist en anarchist.

LEHNING WAS ruim een half jaar jonger dan Anton Constandse, die andere anarchistische intellectueel die twintig jaar geleden de tachtigjarige leeftijd bereikte en eveneens kon terugkijken op een bewogen leven.