Lendenwervels

De 38-jarige veteraan hield aan zijn val breuken aan zijn heup, dijbeen, ribben, sleutelbeen en lendenwervels over.

Wanneer het lichaam van Angela de Beer na haar dood wordt onderzocht, worden meerdere oude en recente botbreuken vastgesteld: in haar ribben, het neusbeen, de onderkaak, de ellepijp, het schouderblad en de lendenwervels.

De lendenwervels zijn relatief robuust wat kan wijzen op een aanpassing aan het rechtop lopen.

Er zijn vijf lendenwervels en zes sacrale wervels.

Kenmerkend voor lendenwervels is dat zij, in vergelijking met de andere wervels, het grootste wervellichaam (lat.: corpus vertebrae) hebben.

Ostrom meldde in 1970 dat de lendenwervels verstijfd waren door de aanwezigheid van verbeende pezen.

Dat kan met een scan, waarbij het aantal kalkdeeltjes in het lichaam wordt gemeten, met name in de heupen en de lendenwervels.

Het gaat om de de linker en rechter dijbenen, het linker scheenbeen, een eerste middenhandsbeen, twee ribben, een schouderbladfragment, vijf halswervels, acht borstwervels en twee lendenwervels.

De mens heeft 5 lendenwervels.

De rug moet eveneens sterk en recht zijn, een beetje gebogen over de lendenwervels is toegestaan.

De staart toont geen verstijving door verbeende pezen, niet aan het eind en niet bij de basis maar zulke verbeningen bevinden zich wel op de lendenwervels van de onderrug.

Lumbale facetartrose (artrose in de lendenwervels ) is een mogelijke oorzaak van (chronische) lage rugpijn (facetsyndroom).

Volgens een analyse van Peter Wellnhofer uit 1978 zijn er acht halswervels, twaalf borstwervels, twee lendenwervels en drie sacrale wervels.

De licht verhoogde doornuitsteeksels van de lendenwervels zijn van voor naar achter vrij breed en worden verbonden door verbeende pezen.

Ter hoogte van de lendenwervels en de nekwervels is een zekere mate van lordose normaal.