Lepra

Erkenning In 1909, tijdens het 2e Internationale Lepra Congres in Bergen bleken alle lepradeskundigen er inmiddels wél van overtuigd dat lepra besmettelijk was en werd Hansen als officiële ontdekker van de lepra-bacil erkend.

Als leidinggevende aan een lepra-instelling deed hij met Stanley Browne onderzoek naar het gebruik van Clofazimine als middel tegen lepra.

In de Griekse brontekst staat het woord lepra, maar dit Griekse woord heeft een veel algemenere betekenis dan wat wij onder lepra verstaan.

Maar de aandoening die in Leviticus beschreven wordt, is geen lepra: de symptomen en het verloop van lepra zijn anders dan de verschijnselen die in de bijbel beschreven worden.

Volgens de WHO is lepra in Suriname daarom een reëel volksgezondheidsprobleem en steunt de Leprastichting er het nationale lepra-bestrijdingsprogramma.

In Wij versus zij: Onderzoek naar (zelf-)stigma bij lepra bespreekt Stephanie van Dongen de bevindingen van haar onderzoek naar het stigma rondom deze ziekte in een lepra-settlement in Zuid-Sulawesi, Indonesië.

De overdracht van lepra lijkt in veel gebieden door te gaan, ondanks de jarenlange goede dekking van lepra pati�nten met MDT (Multi drug treatment).

Lepra Geschiedenis Oorsprong en verspreiding Biologisch en genetisch onderzoek hebben geholpen om de origine van lepra te situeren.

Lepra -patiënten lijden vaak onder een stigma dat lepra een straf is van God, of van de goden, of van fouten in een eerder leven.

Erfelijk of besmettelijk In 1847 publiceerden 2 onderzoekers uit Bergen het boek Om Spedalskhed ("Over lepra"), waarin voor het eerst een duidelijke wetenschappelijk beschrijving werd gepresenteerd van lepra in zijn belangrijkste verschijningsvormen.

De meeste vooroordelen rond deze ziekte vonden hun oorsprong in de christelijke traditie, aangezien lepra in de bijbel als een straf van God voor de menselijke zonden wordt omschreven.

Lepra is here to stay in een deel van de VS, meldt de Amerikaanse gezondheidsdienst.

Wereldwijd wordt de diagnose lepra jaarlijks nog altijd zo’n tweehonderdduizend maal gesteld.

Zuster Lambertine werd uiteindelijk opgenomen in het Antwerpse Sint-Elisabethziekenhuis, waar ze op 26 juni 1930 op zestigjarige leeftijd overleed aan de gevolgen van lepra.

Als kind werd de ziekte bij haar geconstateerd: "Een blank meisje van twaalf die krijgt niet zo heel snel lepra.

Annemieke Geluk doet als immunoloog onderzoek naar tuberculose en lepra.

De lange incubatietijd zorgt voor grote problemen bij de opsporing van lepra; je kunt jarenlang drager zijn maar dat niet weten, temeer omdat betrouwbare zelftests nog niet gangbaar zijn.

En lepra verdwijnt als sneeuw voor de zon bij het drinken van wijn waarin een adder opeenvolgend verdronken en tot pulp geslagen is.

Het stigma rond lepra was te groot.

Het streven is om lepra voor 2040 wereldwijd te overwinnen.