Leuchtenberg in een zin

De eigenaars van het vorstendom waren de hertogen van Leuchtenberg.

De heren van Leuchtenberg wordt in 1118 voor het eerst vermeld.

De keurvorsten en later koningen van Beieren blijven de titel landgraaf van Leuchtenberg voeren.

Hij keurde de onafhankelijkheid van België goed, was er niet toen over de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus moest worden gestemd en bracht zijn stemming uit op de hertog van Leuchtenberg bij de eerste stemming voor een stadshoofd.

Hij stemde dan ook voor de hertog van Leuchtenberg.

Pas in 1890 werden de twee zoons door tsaar Alexander III erkend als hertogen van Leuchtenberg, zonder echter te worden opgenomen in de familie Romanov.

Van Leuchtenberg overleed op 60-jarige leeftijd.

Bij de eerste stemmingen voor een staatshoofd koos hij voor de hertog van Leuchtenberg en niet voor de hertog van Nemours omdat hij een te nauwe band met Frankrijk politiek niet verstandig vond.

Het stadje Pfreimd werd in 1332 verworven, waarna de residentie van de burcht Leuchtenberg verplaatst werd naar Pfreimd.

Hij gaf echter de voorkeur aan de hertog van Leuchtenberg boven de hertog van Nemours en aan Félix de Mérode boven Surlet de Chokier als regent.

Lodewijk van Orléans eindigde als eerste met 89 stemmen, August van Leuchtenberg 67 stemmen en Karel van Oostenrijk-Teschen 35 stemmen.

Na het uitsterven van de landgraven van Leuchtenberg in 1645 werd het ambt Grünsfeld verworven.

Toen de eerste stemming over een staatshoofd moest plaatshebben gaf hij een korte stemmotivatie betreffende de stem die hij voor de hertog van Leuchtenberg zou uitbrengen.

Ze trouwde voor het eerst op 28 augustus 1889 met de weduwnaar George Maksimilianovitsj van Leuchtenberg te Peterhof, Rusland.

De kern bestond uit landrechterambt Leuchtenberg, het stadrechterambt Pfreimd, het pleegambt Weegberg en het rechterambt Miesbrunn.

De twee uitvoeriger redevoeringen die hij hield waren, de eerste om de kandidatuur te verdedigen van Leuchtenberg, de tweede om de argumenten voor de verkiezing van Leopold te ontwikkelen.

Hij stemde voor de hertog van Leuchtenberg als staatshoofd, die symbool stond voor een sterke 'bonapartistische' uitvoerende macht.

Wanneer dan toch de monarchie was aanvaard, stemde hij in eerste instantie voor de hertog van Leuchtenberg als koning, omdat die beschouwd werd als het minst schatplichtig tegenover de mogendheden.

Zij verkochten het in 1360 aan Elizabeth van Leuchtenberg, de weduwe van graaf Johan I van Henneberg-Schleusingen.