Levendbarendheid

De hoofdreden dat men lang aan levendbarendheid twijfelde, was het ontbreken van fossielen met embryo's in het moederlichaam.

Het voordeel van (eier)levendbarendheid is dat een slang zich in een koelere omgeving voort kan planten door de eieren bij zich te dragen en ze zo warm te houden.

AGM I-1 was in 2014 het oudste bekende fossiel dat direct bewijs vormde voor levendbarendheid.

De meest basale ichthyopterygiër waarbij direct bewijs in de vorm van embryo's gevonden is voor levendbarendheid was, voor de publicatie uit 2014, Mixosaurus.

De Theria wordt, in ieder geval onder de nog levende vormen, gekenmerkt door levendbarendheid en omvat vrijwel alle levende zoogdieren (de cloacadieren zijn de enige uitzondering).

Er zijn zelfs soorten, bijvoorbeeld de boa constrictor (Boa constrictor) die een placenta met een dooier ontwikkelen, waardoor er sprake is van 'echte' levendbarendheid, een grote uitzondering binnen de reptielen.

Hij meende bovendien dat de Dinosauroid een navel zou bezitten, aangezien levendbarendheid gecombineerd met een placenta helpt bij het ontwikkelen van grote hersenen.

Het feit dat exemplaren van alle leeftijden in dezelfde lagen zijn gefossiliseerd ondersteund ook de levendbarendheid.