Liouville in een zin

De botsingsloze Boltzmann-vergelijking wordt vaak ten onrechte de Liouville-vergelijking genoemd, maar die is eigenlijk een vergelijking voor vele deeltjes (N deeltjes) - zie Theorema van Liouville.

Het blad werd in 1836 opgericht door de Franse wiskundige Joseph Liouville (om die reden wordt het blad soms le Journal de Liouville genoemd).

Met Roths werk kwam een effectief einde aan de werkzaamheden, zoals deze ruim honderd jaar eerder door Liouville waren gestart.

Cauchy wilde zijn nederlaag, waar zijn royalistische voorkeuren niet vreemd aan zullen zijn geweest, niet accepteren (in de eerste stemming waren elf stemmen voor hem en tien voor Liouville uitgebracht.

Joseph Liouville (1840) toonde aan dat noch e noch e 2 een wortel kan zijn van een geheeltallige vierkantsvergelijking ; vervolgens stelde hij het bestaan van transcendente getallen vast.

Liouville werd verkozen, waarna er zich een lelijk geschil tussen de twee mannen ontwikkelde.

Om het werk van andere wiskundigen onder de aandacht te brengen richtte Liouville in 1836 het tijdschrift, Journal de mathématiques pures et appliquées op, een blad dat er tot op de huidige dag in slaagt haar reputatie hoog te houden.

Volgens de stelling van Liouville is elke begrensde complexe analytische functie constant.

Het criterium van Liouville zei in wezen dat algebraïsche getallen niet zeer goed benaderd kunnen worden door rationale getallen.

In de Hamiltoniaanse dynamica introduceerde Liouville de notie van actie-hoek variabelen als een beschrijving van compleet integreerbare systemen.

Liouville was ook korte tijd politiek actief.

Pas in 1846 publiceerde Joseph Liouville Galois' beroemde verhandeling over de oplosbaarheid van vergelijkingen.