Liquidae

Grafisch laat de oorspronkelijke liquida zich nog zien: deze /w/ wordt gespeld als ł. L-delateralisatie Bij de historische ontwikkeling van woorden hebben liquidae nogal eens de neiging om in elkaar over te gaan.

Het verschijnsel dissimilatie komt met name veel voor bij twee dezelfde liquidae in een woord, waarvan er dan één minder lateraal wordt, dat wil zeggen verandert in een tremulant ofwel "r"-achtige klank.

Vocalisatie In weerwil van de klassieke opvatting dat iedere lettergreep altijd een klinker moet bevatten, kunnen de liquidae wel degelijk een lettergreep dragen, en dus als een soort klinkers fungeren.

Met name zijn interesse in de innerlijke taal verdient vermelding: Jakobson formuleerde de hypothese dat bij de productie van neologismen in de droom de liquidae verdwijnen (zie Kindersprache, Aphasie und Lautgesetze).

Ook de meeste Slavische talen zijn berucht vanwege hun lange medeklinkerclusters, maar dit lijkt iets extremer dan het is, aangezien bijvoorbeeld in het Slowaaks liquidae ook deel kunnen uitmaken van de nucleus en zich daardoor als een klinker gedragen.

Vocalisatie In uiteenlopende talen hebben liquidae zich tot klinkers of halfklinkers ontwikkeld.