Liudolf

Dat was de Ezzoon Liudolf, via zijn moeder immers kleinzoon van Otto II.

Hendrik II heeft waarschijnlijk de gedachte niet kunnen verdragen dat Liudolf, de kleinzoon van de man die zijn vader langdurig had opgesloten, na zijn eigen overlijden de troon zou beklimmen.

In totaal zouden vijf kinderen van Liudolf in dienst van de kerk treden.

Liudolf overleed in 1008 in zijn geboorteplaats.

Liudolf voelde zich gebruuskeerd door het optreden van zijn vader en was toen al boos naar huis teruggekeerd.

Nadat zijn schoonvader niet veel later overleed, werd Liudolf in 950 door zijn vader benoemd tot hertog van Zwaben.

Nadat zijn stiefmoeder Adelheid een zoon had gebaard, begon Liudolf in 953 een opstand tegen zijn vader.

Liudolf en Oda hadden twaalf kinderen.

Doordat Liudolf plotseling overleed bleef dit echter zonder verdere gevolgen.

Ezzo en Mathilde liggen hier beiden begraven, net als hun twee oudste zoons Liudolf van Palts-Lotharingen (overleden 1031) en Otto II van Zwaben (overleden 1047).

Gozelo was immers een broer van Ermgard van Verdun en daarmee een aangetrouwde oom van Liudolf.

Liudolf verzette zich hiertegen net zoals andere hertogen.

Maar naarmate Hendrik II het langer uitzong, werd ook Liudolf ouder en verviel dus zijn leeftijdsgebrek als bezwaar voor de opvolging.

Dit was voor Koenraad reden om in 953 de opstand van Liudolf van Zwaben, de broer van zijn vrouw te steunen.

Nam met Arnulf deel aan de opstand van Liudolf, verloor zijn bezittingen en moest zich terugtrekken op de Reisenburg in Zwaben (een bezitting van zijn moeder).

Zij was vermoedelijk een dochter van Otto I de Grote en zijn tweede vrouw Adelheid, maar er is ook een theorie dat ze een dochter was van Liudolf van Zwaben, Otto's zoon uit zijn eerste huwelijk, en Ida van Zwaben.