Livius in een zin

De eerste tien boeken van Titus Livius en meer Titus Livius.

Een kwart van Livius' tekst is bewaard gebleven waaronder de eerste tien boeken over de jaren 753-293 v.Chr. Machiavelli was van jongs af vertrouwd met het werk van Livius.

Livius’ boeken werden op grote schaal verspreid, ondanks het feit dat een complete set die op perkament was getranscribeerd hetzelfde zou hebben gekost als een goede villa.

Livius en Arrianus geven aan waar ze in hun bronnen afwijkende lezingen vinden; waar de bronnen overeenstemmen, nemen ze dat over.

Titus Livius is iemand van wie we graag meer zouden willen weten, zowel over zijn leven als over zijn werk.

Volgens de Romeinse historicus Titus Livius (ca. 59 v.Chr.-17 na Chr.) waren er in het jaar 178 v.Chr. al thermen aanwezig in de plaats die hij Aquae Cumanae noemde.

Dit werd naar Placentia gestuurd om hem te verdedigen Titus Livius, Ibid.

Een paar decennia later werden op verzoek van de Napolitaanse ambassadeur in Venetië botjes van de arm van Livius, waarmee hij zijn werken zou hebben geschreven, naar Napels verstuurd.

Het zou heel goed kunnen zijn dat hij de zoon was van Marcus Livius Denter (consul in 302 v.Chr.). Dit zou betekenen dat de gens Livia Dentra in de loop van de 3e eeuw v.Chr. over is gegaan in de gens Livia Drusa.

Livius, 3, 1 In 466 v.Chr. leidde consul Quintus Servilius Priscus Structus een Romeins leger naar hun grondgebied om de oorlog verder te zetten.

Livius, Ab urbe condita, 35, 46 Antiochus stuurde daarop 3.000 man onder leiding van Menippos met de vloot naar Chalkis en volgde zelf met de rest van het leger.

Livius, Ab urbe condita, 36, 11 en Appianus, Syriaka, 16 stellen dat Antiochus na dit huwelijk met de veel jongere vrouw zo goed als geen politieke zaken meer afhandelde.

Livius, Ab urbe condita, 36, 16–9; Appianus, Syriaka, 18–9 Hij liet het gebied rond Heraclea verwoesten om zo een aanval van de Aetoliërs te provoceren.

Livius, Ab urbe condita, 36, 42 Salinators wilde nu eerst zijn vloot aansluiten bij die van zijn bondgenoten, om zo een numeriek overwicht te verkrijgen op zijn tegenstander.

Livius, Ab urbe condita, 36, 44–5; Appianus, Syriaka, 22 Nadat zijn schepen aan de kant van de zee echter omsingeld waren, moest hij zich terugtrekken naar Efeze.

Livius Andronicus was daarnaast werkzaam als acteur en toneelschrijver.

Livius had minstens één zoon en één dochter.

Livius zegt dat 20 schepen werden uitgerust en samen met de vijf schepen die de onderhandelaars naar Rome hadden vervoerd, werden naar Flaccus' vloot van 25 schepen gestuurd.

Men leidt daar dus uit af dat Livius op de hoogte was van het bestaan van een verdrag dat ouder was dan dat van 348, ook al is het niet mogelijk om vast te stellen in welk jaar hij dat plaatste.

Ook Livius wilde zijn lezers de grootheid van het vroegere Rome voorhouden: hoe een kleine staat door dapperheid en plichtsbesef tot een wereldrijk was uitgegroeid.