Lokien in een zin

Naast Lokien en Van Blomdaele is er nog een hoofdfiguur, de ongeciviliseerde krotbewoner Kilo (bijna een anagram van Lokien), die als een volwassen boreling de wereld en de taal verkent.

Aan deze oeroude geschiedenis worden nog wat gedachten gewijd als Lokien er arriveert met zijn medezwervers, die ooit hoog op de maatschappelijke ladder stonden maar vrijwillig, zo lijkt het wel, aan lager wal zijn geraakt.

En opnieuw heeft Lokien de stad Amsterdam tot zijn natuurlijke domein gekozen, waar zich aan hem op elke hoek van de straat nieuwe vergezichten openen.

Lokien mengt zich als zwerver onder de zwervers en wordt in het nachtlogies van het Leger des Heils door zijn vrouw opgevist nadat hij met zijn oude maat Bender op bezoek is geweest in een vroegere roman van hem.

Zo lijkt het dat niet alleen het leven van Lokien in een sneltreinvaart wordt afgedraaid, maar vooral het romanleven van de held zoals dat in de vroegere boeken de revue is gepasseerd.

De politicus en de primitief komen beiden in contact met Lokien, en er zijn tekenen dat ze door hem verzonnen zijn en 'gestuurd' worden, of dat ze z'n alter ego's zijn.

Na de kamermuziek en de symfonieën werkte Polet vanaf 1980 toe naar het mega-spektakel van De hoge hoed der historie, waarin Lokien door uiteenlopende tijdperken zwerft.

Lokien is echter niet alleen schrijver en journalist, er bestaan vele afsplitsingen van hem.

Wanneer Kilo voldoende geleerd heeft om zich onopvallend in de wereld te bewegen en Lokien steeds verder is afgedaald in de schemerwereld van het geweld, ontmoeten zij elkaar en vermengen hun levens zich.