Longobarden

De Longobarden waren nu een groot volk - vermoedelijk hadden verschillende Germaanse stammen zich tijdens de migratieperiode bij de Longobarden aangesloten, vreedzaam dan wel gedwongen.

In 590 vielen de Franken de Longobarden opnieuw aan en trokken slechts terug verzwakt door ziekten en hongersnood; niet door de weerbaarheid van de Longobarden.

Authari kwam aan het bewind toen de Longobarden er politiek en militair slecht voorstonden.

De Byzantijnen hadden voornamelijk de kusten, terwijl de Longobarden het binnenland.

Dit is het begin van een lange periode waarin het land gedeeld wordt door Byzantijnen en Longobarden.

Gedurende de tien jaren na zijn dood werd er geen koning aangesteld over de Longobarden: de machtige Langobardische hertogen bleven liever zelf de baas.

Het huwelijk bleef kinderloos en toen ook Karels alliantie met de Longobarden verbroken werd, verstootte hij in 771 Desiderata.

In de zomer van 768 namen de Longobarden Rome in.

Naarmate de spanningen tussen de Franken en de Longobarden toenemen, komt Garibald meer in het nauw.

Na enkele steden ingenomen te hebben veroverden de Longobarden in 569 Milaan.

Omstreeks 350 hadden de laatste Longobarden het gebied aan de benedenloop van de Elbe verlaten.

Pepijn besloot dat hij zich zou opwerpen als de beschermheer van de Pauselijke Stoel en beloofde de paus om alle verloren steden en gebieden van de Longobarden te heroveren die zij afhandig hadden gemaakt van de Byzantijnse keizer.

Voordat Pepijn tegen de Longobarden kan optrekken, moet hij eerst nog enkele andere zaken afwikkelen.

Wacho moest uiteindelijk hertrouwen na de dood van Austrigusa, maar dit deed geen afbreuk aan de goede relaties tussen de Longobarden en de Gepiden.

Pavia viel, Desiderius moest de befaamde ‘ijzeren kroon’ van de Longobarden afstaan en werd naar het klooster van Corbie in Picardië gestuurd, waar hij in 786 overleed; volgens andere bronnen verbande men hem naar Luik.

Karel de Grote, koning der Franken, koning der Longobarden en keizer van Rome, wordt vaak gezien als een voorbeeld, als een leider die Europa verenigde.

Begin 7e eeuw is de stad ingenomen door de Longobarden.

De zoon en opvolger van Pippijn, de beroemde Karel de Grote, onderwierp de Longobarden in 774 en liet zich met de ijzeren kroon tot hun koning kronen.

Grote delen van Italië hebben tot de tijd van Karel de Grote onder heerschappij van de Longobarden gestaan.

In 754 ontstond een tamelijk grote doordat de Frankische vorst Pippijn de Korte de Longobarden in Italië onderwierp en het veroverde gebied aan de Kerk schonk.